Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 1983 r., III ARN 11/82

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 1983 r., III ARN 11/82

Tekst

TEZY

1 Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 września 1978 r. w sprawie praw i obowiązków pracowników organów administracji celnej /Dz.U. nr 24 poz. 111/ nie przewidywały możliwości zaskarżania decyzji w sprawie rozwiązania stosunku pracy z funkcjonariuszem mianowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Sentencja

2 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu (...) ze skargi (...) na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł (...) w przedmiocie rozwiązania stosunku pracy na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego PRL od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 1982 r. II SA 743/82

3 uchyla zaskarżony wyrok i skargę odrzuca.

Uzasadnienie

4 W świetle wiążącej skład Sądu Najwyższego rozpoznającego sprawę niniejszą uchwały połączonych Izb: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 1 marca 1983 r. III AZP 11/82 brak jest podstaw do przyjęcia, iż Naczelny Sąd Administracyjny właściwy był do rozpoznania tej skargi.

5 W uchwale wyrażony bowiem został pogląd, że "przepis art. 196 par. 2 pkt 19 Kodeksu postępowania administracyjnego nie uzasadnia właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozpatrywania spraw o rozwiązanie stosunku pracy nawiązanego na podstawie mianowania; natomiast Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpatrywania tego rodzaju spraw, jeżeli przepis szczególny tak stanowi".

6 Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, niewłaściwym do rozpoznawania sprawy, nie może bowiem być uznane za postępowanie odwoławcze będące w toku, w chwili wejścia w życie ustawy z dnia 14 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych /Dz.U. nr 31 poz. 214/. Charakteru tego nie ma również postępowanie przed Sądem Najwyższym wszczętego na skutek rewizji nadzwyczajnej od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.