Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 1987 r., III ARN 10/87

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 1987 r., III ARN 10/87

Tekst

TEZY

1 Art. 39 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./ nie stanowi samodzielnej podstawy do wydania decyzji w przedmiocie odroczenia terminu nakazanej rozbiórki obiektu budowlanego, lecz w każdym przypadku wymaga uprzedniego rozważenia przyczyn, które doprowadziły do nakazania rozbiórki tego obiektu.

Sentencja

2 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję dyrektora Wydziału Planowania Przestrzennego (...) Urzędu Wojewódzkiego (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki nielegalnie postawionego garażu na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego PRL (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 26 maja 1986 r. SA/Kr 328/86

3 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę NSA OZ w Krakowie do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

4 Badając zgodność decyzji organu odwoławczego z prawem Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany był do sprawdzenia, czy zmiana podstawy prawnej przymusowej rozbiórki obiektu znajduje uzasadnienie w zebranym w sprawie materiale dowodowym oraz czy powołane przez ten organ przepisy prawne uprawniały do stosowania art. 39 prawa budowlanego.

5 W dyspozycji tego przepisu nie został wymieniony art. 37 ust. 2 prawa budowlanego i już z tej przyczyny należało stwierdzić naruszenie art. 39 prawa budowlanego bowiem kumulacja przesłanek, określonych w różnych przepisach nie uprawnia do wykładni rozszerzającej szczególnego unormowania na te inne przepisy.