Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 1985 r., III ARN 10/85
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 1985 r., III ARN 10/85
Sentencja
1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję ostateczną Izby Skarbowej (...) w przedmiocie wymiaru podatku wyrównawczego za rok 1982 na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego PRL (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 10 maja 1984 r. SA/Gd 297/84
2 uchyla zaskarżony wyrok i poprzedzające go decyzje (...) i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Urzędowi Skarbowemu (...).
Uzasadnienie
3 Izba Skarbowa wskazała na konieczność przesłuchania podatniczki na okoliczność przyczyn zawyżenia raportu za okres od 20 do 30 kwietnia 1982 r.
4 Urząd Skarbowy nie uzupełnił postępowania dowodowego we wskazanym kierunku w sposób zgodny z wymogami kodeksu postępowania administracyjnego.
5 Brak wyjaśnienia wysokości faktycznego przychodu osiągniętego w 1982 r. drogą przesłuchania głównej księgowej Spółdzielni, podatniczki oraz ewentualnie, przeprowadzenia dowodu z biegłego księgowego uniemożliwia stwierdzenie, czy wymierzony podatniczce podatek wyrównawczy odpowiada kryteriom, określonym przepisami art. 10 ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. o podatku wyrównawczym /Dz.U. nr 45 poz. 227 ze zm./ i par. 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 sierpnia 1982 r. w sprawie zmian w podatku wyrównawczym /Dz.U. nr 26 poz. 192/.
Powołane przepisy
- Dz. U. z 1975 r. poz. 227, art. 10