Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1992 r., III ARN 1/92

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1992 r., III ARN 1/92

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Ministra Sprawiedliwości (...) w przedmiocie wpisu na listę radców prawnych na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 1991 r. II SA 430/91

2 uchyla zaskarżony wyrok i skargę oddala.

Uzasadnienie

3 Naczelny Sąd Administracyjny dokonał wykładni przepisów art. 23 ust. 1, art. 26 i art. 28 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych /Dz.U. nr 19 poz. 145 ze zm./, która nie jest zgodna z uchwałą Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 marca 1992 r. w sprawie W 2/92 /OTK 1992 cz. I poz. 21/, zawierającą powszechnie obowiązującą wykładnię ustaw.

4 W uchwale tej opublikowanej w Dz.U. 1992 nr 36 poz. 159, Trybunał Konstytucyjny ustalił, że z art. 23 ust. 1, art. 26 i art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych /Dz.U. nr 19 poz. 145 ze zm./ wynika niedopuszczalność wpisania na listę radców prawnych osoby wykonującej zawód sędziego lub prokuratora.

5 Wprawdzie zaskarżone orzeczenie wydane zostało przed podjęciem wyżej wskazanej uchwały Trybunału Konstytucyjnego, to jednak późniejszy rezultat wykładni tego uprawnionego organu państwowego do jej dokonania ma moc powszechnie obowiązującą z dniem ogłoszenia uchwały w urzędowym organie promulgacyjnym.