Postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 24 lutego 2026 r., II S 4/26

postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 24 lutego 2026 r., II S 4/26

Tekst

1 Sygn. akt II S 4/26

POSTANOWIENIE

2 Dnia 24 lutego 2026r.

3 Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący: SSA Agata Regulska (spr.)

5 Sędziowie: SA Janusz Godzwon

6 SA Andrzej Szliwa

7 po rozpoznaniu w sprawie G. W.

8 skargi na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym w Prokuraturze (...), sygn. akt (...)

9 na podstawie art. art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U.2023.1725 t.j.)

10 postanawia

11 odrzucić skargę.

Uzasadnienie

12 Pismem datowanym na 12 stycznia 2026r. (data wpływu do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu – 28 stycznia 2026r.) pełnomocnik G. W., radca prawny J. H., wniosła o:

13 - stwierdzenie, że postępowanie w sprawie o sygn. akt (...) jest prowadzone przewlekle, naruszając tym samym prawo podejrzanego, jako strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki;

14 - przyznanie podejrzanemu, na podstawie art. 12 ust. 4 Ustawy słusznego zadośćuczynienia w wysokości 20 000 zł (dwudziestu tysięcy złotych) z uwagi na fakt, że niniejsza sprawa ma dla niego szczególne znaczenie oraz że swoim działaniem nie przyczynił się on do przewlekłości postępowania;

15 - zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wywołanego wniesieniem niniejszej skargi na rzecz podejrzanego.

16 W uzasadnieniu skarżąca podała tylko, iż postępowanie trwa ponad 8 lat, a ani ona sama, ani G. W. nie posiadają informacji, kiedy postepowanie zostanie zakończone. Wskazaał, iż w prokuraturze nie są podejmowane żadne działania, które zmierzałyby do merytorycznego zakończenia sprawy.

17 Prokurator Prokuratury (...), w odpowiedzi na wywiedzioną skargę, wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wymogi formalne wynikające z treści art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku, o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, których nie dochowano w złożonej skardze.

18 Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

19 Rację na prokurator w złożonej odpowiedzi na skargę pełnomocnika G. W., radcy prawnego J. H..

20 Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U.2023.1725 t.j.), dalej: ustawa o skardze na przewlekłość postępowania, skarga powinna zawierać: (1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy; (2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie.

21 Jak wskazuje się w orzecznictwie Sądu Najwyższego, skarga spełnia wymagania formalne przewidziane w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, o ile skarżący w jej uzasadnieniu szczegółowo wskaże, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy, tj. w sposób precyzyjny przedstawi konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (postanowienia Sądu Najwyższego: z 7 czerwca 2005 r., III SPP 103/05, LEX nr 166488; z 21 lutego 2007r., III SPP 5/07, LEX nr 966815). Wskazanie powyższych okoliczności jest niezbędne dla merytorycznej oceny skargi. Sąd musi wiedzieć, na jakim etapie postępowania doszło według strony do przewlekłości, na czym ona polegała (jakie konkretnie czynności procesowe zostały podjęte przez sąd, a w przypadku niniejszej sprawy przez prokuratora, wadliwie lub nie zostały podjęte w ogóle) i czym została spowodowana (postanowienie Sądu Najwyższego z 21 lipca 2020r., I (...) 93/20). Bez wskazania powyższych okoliczności sąd rozpoznający skargę nie jest w stanie dokonać oceny czynności sądu na podstawie kryteriów wskazanych w art. 2 ust. 2 ustawą o skardze na przewlekłość postępowania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 16 grudnia 2020 r., I NSP 162/20; postanowienie Sądu Najwyższego z 18 grudnia 2025r., I (...) 556/25, LEX nr 4013067, postanowienie Sądu Najwyższego z 4 grudnia2025r., I (...) 519/25, LEX nr 4013039; postanowienie Sądu Najwyższego z 20 listopada 2025r., I (...) 504/25, LEX nr 4013025)

22 Podkreślenia wymaga to, iż przytoczenie okoliczności uzasadniających skargę na przewlekłość nie może sprowadzać się do zakwestionowania przez stronę ogólnego czasu trwania procesu, ale polega na wskazaniu konkretnych czynności procesowych, których sąd (tu odpowiednio prokurator), nie podjął lub dokonał wadliwie, (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2005r., sygn. akt III SPP 103/25. LEX nr 166488).

23 Jak zasadnie wskazał prokurator w odpowiedzi na skargę, wniesiona skarga nie spełnia wymogów określonych w art. 6 ust 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku, o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. W treści skargi, za wyjątkiem stwierdzenia iż postępowanie przygotowawcze trwa już ponad 8 lat oraz że prokuratura prowadzi postępowania rażąco opieszale, brak jest uzasadnienia, w którym skarżący wskazałby na jakiekolwiek okoliczności mające świadczyć o zwłoce w podejmowaniu czynności przez prokuratora w postepowaniu przygotowawczym, które uzasadniałyby stwierdzenie przewlekłości postępowania. Zamiast tego przedstawia rozważania prawne dotyczące kiedy sąd powinien stwierdzić zaistnienie przewlekłości w sprawie.

24 Wobec niespełnienia wymogu określonego w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, skarga pełnomocnika G. W. musiała zostać odrzucona na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania. Tym bardziej, iż skargę niespełniającą wskazane wyżej wymagania, sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków, co w niniejszej sprawie uczyniono.

25 SSA Janusz Godzwon SSA Agata Regulska SSA Andrzej Szliwa