Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 11 lipca 2017 r., III AUa 1031/17

wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 11 lipca 2017 r., III AUa 1031/17

Tekst

1 Sygn. akt III AUa 1031/17

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 11 lipca 2017 r.

3 Sąd Apelacyjny w Katowicach

4 Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

5 w składzie:

6 Przewodniczący

7 SSA Gabriela Pietrzyk - Cyrbus (spr.)

8 Sędziowie

9 SSA Lena Jachimowska

10 SSA Antonina Grymel

11 Protokolant

12 Dawid Krasowski

13 po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2017 r. w Katowicach

14 sprawy z odwołania M. R. (M. R.)

15 przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C.

16 o emeryturę pomostową

17 na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C.

18 od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Częstochowie

19 z dnia 12 kwietnia 2017 r. sygn. akt IV U 35/17

20 oddala apelację.

21 /-/SSA L.Jachimowska /-/SSA G.Pietrzyk-Cyrbus /-/SSA A.Grymel

22 Sędzia Przewodniczący Sędzia

23 Sygn. akt III AUa 1031/17

Uzasadnienie

24 Decyzją z dnia 27 września 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział

25 w C. odmówił przyznania ubezpieczonemu M. R. prawa do emerytury pomostowej, bowiem nie udowodnił on 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze oraz po dniu 31 grudnia 2008r. nie wykonywał prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych. ZUS wskazał,

26 iż ubezpieczony nie spełnia również warunków do emerytury pomostowej

27 na podstawie art. 4 w związku z art. 49 ustawy, ponieważ na dzień 1 stycznia 2009r. nie udowodnił czasookresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy, wynoszącego co najmniej 15 lat.

28 M. R. w odwołaniu od decyzji domagał się jej zmiany

29 i przyznania prawa do emerytury pomostowej w związku z wykonywaniem pracy

30 w warunkach szczególnych.

31 Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, wywodząc, jak w zaskarżonej decyzji.

32 Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Częstochowie wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2017r. zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury pomostowej, poczynając od 1 sierpnia 2016r.

33 Sąd I instancji, w oparciu o akta osobowe ubezpieczonego, Z. K. i Z. L., zeznania świadka Z. L. oraz wyjaśnienia ubezpieczonego , ustalił, iż M. R., urodzony (...), wniosek o emeryturę pomostową zgłosił w dniu 22 sierpnia 2016r., nie pozostaje

34 w stosunku pracy, a po dniu 31 grudnia 2008r. nie wykonywał pracy w warunkach szczególnych. Ubezpieczony udowodnił ponad 25-letni okres składkowy

35 i nieskładkowy. Bezspornie ubezpieczony przed dniem 1 stycznia 1999r. wykonywał prace w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w wymiarze 11 lat, 5 miesięcy i 26 dni, na które składały się: okres zatrudnienia od 27 listopada 1979r. do 31 grudnia 1982r. w Zakładzie Energetycznym w Z. - Rejon Energetyczny w K. na stanowisku elektromontera linii napowietrznych - dyżurnego (...) oraz od 1 sierpnia 1986r. do 1 stycznia 1995r. w (...) S.A. Oddział Centrala w K. na stanowiskach elektromontera urządzeń rozdzielczych i stacyjnych, mistrza Stacji Energetycznej K., dyspozytora Rejonowej Dyspozycji Ruchu. Ubezpieczony w okresie

36 od 3 stycznia 1983r. do 31 lipca 1986r. był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w Zakładzie (...)

37 na stanowisku elektromontera pogotowia elektroenergetycznego - dyżurnego (...). Praca ubezpieczonego polegała na obsłudze teleinformacyjnych systemów informacyjnych, sterowaniem przesyłanej energii elektrycznej, energetycznej, usuwaniu awarii tego systemu, pilnowaniu, dozorowaniu przesyłanej energii, ciągłości tego zasilania. Ubezpieczony sterował generatorami, czyli blokami energetycznymi, wydawał dyspozycje co do większej mocy przepływu i dopływu energii do odbiorcy. Od decyzji dyspozytora zależało bezpieczeństwo ludzi i jego błędna decyzja mogła zakończyć się poważnymi skutkami dla bezpieczeństwa publicznego. W identyczny sposób ubezpieczony wykonywał pracę również w Zakładzie Energetycznym

38 w Z. - Rejon Energetyczny w K. od 27 listopada 1979r. do 31 grudnia 1982r. oraz w (...) S.A. Oddział Centrala w K. od 1 sierpnia 1986r. do 1 stycznia 1995r., niezależnie od nazwy zajmowanego stanowiska.

39 W rozważaniach prawnych Sąd Okręgowy przywołał treść art. 4 ust. 1 ustawy

40 z dnia 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2017r., poz. 664), zgodnie z którym prawo do emerytury pomostowej, z uwzględnieniem art. 5-12, przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki:

41 1. urodził się po dniu 31 grudnia 1948r.;

42 2. ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat;

43 3. osiągnął wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat

44 dla mężczyzn;

45 4. ma okres składkowy i nieskładkowy, ustalony na zasadach określonych

46 w art. 5-9 i art. 11 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący

47 co najmniej 20 lat dla kobiet i co najmniej 25 lat dla mężczyzn;

48 5. przed dniem 1 stycznia 1999r. wykonywał prace w szczególnych warunkach lub prace w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy

49 lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS;

50 6. po dniu 31 grudnia 2008r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach

51 lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3;

52 7. nastąpiło z nim rozwiązanie stosunku pracy.

53 Sąd I instancji zauważył, iż ubezpieczony nie spełnia warunków do uzyskania prawa do emerytury pomostowej w trybie art. 4 ustawy, bowiem po dniu 31 grudnia 2008r. nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3.

54 Sąd Okręgowy przywołał nadto treść art. 49 ustawy o emeryturach pomostowych, zgodnie z którym prawo do emerytury pomostowej przysługuje osobie, która:

55 1. po dniu 31 grudnia 2008r. nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3;

56 2. spełnia warunki określone w art. 4 pkt 1-5 i 7 i art. 5-12;

57 3. w dniu wejścia w życie ustawy miała wymagany w przepisach, o których mowa w pkt 2, okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3.

58 Sąd I instancji podniósł, iż odwołujący niewątpliwie spełnia warunki określone w art. 49 pkt 1 ustawy, wykazał również spełnienie przesłanek określonych w art. 4 pkt 1, 3-5 i 7 ustawy, bowiem urodził się po dniu 31 grudnia 1948r., osiągnął wiek 60 lat, legitymuje się ponad 25-letnim okresem składkowym i nieskładkowym, przed dniem 1 stycznia 1999r. wykonywał prace w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz nastąpiło z nim rozwiązanie stosunku pracy.

59 Zdaniem Sądu Okręgowego, konieczne było natomiast ustalenie,

60 czy ubezpieczony posiada na dzień 1 stycznia 2009r. co najmniej 15-letni okres pracy w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 3 ustawy o emeryturach pomostowych. Wyjaśnił przy tym, iż określenie „okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3” zawarte

61 w art. 49 pkt 3 ustawy o emeryturach pomostowych, oznacza okres pracy wskazany

62 w art. 3 ust. 1 i 3 tej ustawy bez wliczania do niego okresów pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 32 i art. 33 ustawy

63 o emeryturach i rentach z FUS. Osoba ubiegająca się o emeryturę pomostową, która nie kontynuuje pracy w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze

64 po 1 stycznia 2009r. i legitymuje się w związku z tym jedynie stażem pracy „szczególnej” według poprzednio obowiązujących przepisów, może nabyć prawo

65 do tej emerytury jedynie wówczas, gdy dotychczasowy staż pracy można kwalifikować jako pracę w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze

66 w rozumieniu obowiązujących przepisów, tj. art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych (por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 września 2012r.,

67 sygn. I UK 164/12, Lex nr 1284720; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2012r., sygn. II UK 164/11, OSNP 2013/5-6/62).

68 Wedle art. 3 ust. 1 powołanej ustawy, prace w szczególnych warunkach

69 to prace związane z czynnikami ryzyka, które z wiekiem mogą z dużym prawdopodobieństwem spowodować trwałe uszkodzenie zdrowia, wykonywane

70 w szczególnych warunkach środowiska pracy, determinowanych siłami natury

71 lub procesami technologicznymi, które mimo zastosowania środków profilaktyki technicznej, organizacyjnej i medycznej, stawiają przed pracownikami wymagania przekraczające poziom ich możliwości, ograniczony w wyniku procesu starzenia się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego, w stopniu utrudniającym ich pracę

72 na dotychczasowym stanowisku; wykaz prac w szczególnych warunkach określa załącznik nr 1 do ustawy.

73 Zgodnie z art. 3 ust. 3 tej ustawy, prace o szczególnym charakterze, to prace wymagające szczególnej odpowiedzialności oraz szczególnej sprawności psychofizycznej, których możliwość należytego wykonywania w sposób niezagrażający bezpieczeństwu publicznemu, w tym zdrowiu lub życiu innych osób, zmniejsza się przed osiągnięciem wieku emerytalnego na skutek pogorszenia sprawności psychofizycznej, związanego z procesem starzenia się; wykaz prac

74 o szczególnym charakterze określa załącznik nr 2 do ustawy.

75 Zdaniem Sądu Okręgowego, nie może powodować nieuwzględnienia żądania ubezpieczonego nieprzedłożenie przez niego zaświadczeń wydanych przez pracodawców w trybie art. 51 ustawy o emeryturach pomostowych. Zgodnie

76 z utrwalonym orzecznictwem w postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych, okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokości mogą być udowadniane wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi

77 w Kodeksie postępowania cywilnego, w tym dowodami z zeznań świadków

78 (por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2009r., sygn. I UK 316/08,

79 Lex nr 707858).

80 Przeprowadzone postępowanie dowodowe potwierdziło, iż w czasie zatrudnienia w Zakładzie (...)

81 od 3 stycznia 1983r. do 31 lipca 1986r. (3 lata, 6 miesięcy i 29 dni) ubezpieczony

82 w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace w szczególnym charakterze,

83 tj. prace przy bezpośrednim sterowaniu procesami technicznymi mogącymi spowodować awarię techniczną z poważnymi skutkami dla bezpieczeństwa publicznego, jak również prace bezpośrednio przy sterowaniu blokami energetycznymi wytwarzającymi energię elektryczną. Te rodzaje prac wymienione są pod pkt 14 i 16 załącznika nr 2 do ustawy o emerytach pomostowych. W celu przesądzenia, że pracownik wykonuje prace o szczególnym charakterze, konieczne jest ustalenie, że pracownik ten bezpośrednio steruje procesami technicznymi

84 lub technologicznym, po drugie, że procesy te mogą spowodować awarię techniczną lub przemysłową i po trzecie, że awaria może spowodować poważne skutki

85 dla bezpieczeństwa publicznego. Należy określić związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy działaniem człowieka na określonym stanowisku pracy, mającym cechy bezpośredniego sterownia (kierowania, oddziaływania, wpływania), a określonym sprecyzowanym procesem technicznym (technologicznym), na który pracownik

86 ma bezpośredni wpływ, a który to proces w sensie obiektywnym (teoretycznym) może spowodować awarię techniczną (technologiczną) o takim stopniu, że może ona spowodować (poważne) skutki dla bezpieczeństwa publicznego. Skutki awarii muszą zagrażać zakłóceniem normalnego toku życia społecznego, zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi albo powodować możliwość powstania takiego zagrożenia z opóźnieniem.

87 Dla oceny skutków zagrożenia ("poważne") należy przyjmować maksymalne możliwości wystąpienia skutków. Chodzi zatem o możliwość powstania awarii technicznej (przemysłowej), która może być ograniczona do jednego urządzenia,

88 ale jego skutki muszą powodować niebezpieczeństwa w większym zakresie,

89 niż ograniczone do jednego stanowiska pracy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 21 października 2010r., sygn. II SA/Bd 846/10, Lex nr 656459).

90 Sąd Okręgowy powołał się na przeprowadzone postępowanie dowodowe,

91 które wykazało, że ubezpieczony na zajmowanym stanowisku elektromontera pogotowia elektroenergetycznego - dyżurnego (...) wykonywał prace polegające

92 na bezpośrednim sterowaniu procesami technicznymi związanymi z przesyłaniem energii elektrycznej do odbiorców, w tym do takich obiektów, jak szpitale, wojsko, policja, wodociągi. W aktach osobowych ubezpieczonego znajduje się zakres obowiązków na wskazanym wyżej stanowisku, z którego wynika, że do jego zadań należało operatywne kierowanie pracą urządzeń elektrycznych RE W., likwidacja awarii na sieci, zapewnienie bezawaryjnej pracy układu elektroenergetycznego zakładu, zapewnienie odbiorcom ciągłej dostawy energii elektrycznej o właściwych parametrach przez utrzymanie właściwych parametrów poziomów w poszczególnych punktach sieci, bieżące kontrolowanie poziomów napięć w sieci, nadzorowanie postępowania personelu ruchowego przy likwidacji

93 awarii urządzeń. Zgodnie z tym dokumentem, do uprawnień ubezpieczonego

94 na zajmowanym stanowisku należało m.in.: wydawanie poleceń przeprowadzenia operacji ruchowych; udzielanie zezwoleń na odstawienie z ruchu urządzeń - podczas swojej zmiany przejmuje odpowiedzialność za przerwy u odbiorców; wydawanie poleceń brygadom na likwidację awarii i przełączeń ruchowych; wydawanie

95 poleceń na zamianę nastawień zabezpieczeń w zakresie pola sprzęgła, urządzeń automatyki przy przeprowadzonych operacjach ruchowych w sieci Rejonu. Uściśleniem treści tej dokumentacji są zeznania świadka Z. L.,

96 który pracował w tym samym okresie na identycznie określonym stanowisku

97 i wykonywał taką samą pracę, co potwierdza zakres obowiązków znajdujący się

98 w aktach osobowych tego świadka. Biorąc pod uwagę całość materiału dowodowego, nie ulega wątpliwości, że ubezpieczony faktycznie wykonywał pracę określoną

99 w punkcie 14 załącznika nr 2 i tak to określił także pracodawca w świadectwie wykonywania pracy w warunkach szczególnych z dnia 20 lipca 2015r. Pracodawca

100 ten jednak bardzo literalnie podszedł do zajmowanego przez ubezpieczonego łączonego stanowiska odrębnie określając podstawę wykonywania pracy w warunkach szczególnych na stanowisku elektromontera pogotowia elektroenergetycznego,

101 której to pracy w jej naturalnym znaczeniu ubezpieczony nie wykonywał, o czym świadczy przede wszystkim zakres obowiązków. Przeprowadzone postępowanie dowodowe potwierdza, że ubezpieczony bezpośrednio sterował procesami technicznymi, które mogły spowodować awarię techniczną lub przemysłową

102 o poważnych skutkach dla bezpieczeństwa publicznego. Nie trzeba bowiem dużej wyobraźni, aby stwierdzić, że osoba która steruje działaniem urządzeń punktów zasilania dla całego miasta, w tym dla szpitali, wodociągów, wojska, policji w razie błędnych decyzji, działań lub zaniechań i pozbawienia tych odbiorców energii elektrycznej mogła zagrażać zakłóceniem normalnego toku życia społecznego, zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi. Jednocześnie z przeprowadzonego postępowania dowodowego wynika, że ubezpieczony wykonywał prace bezpośrednio przy sterowaniu blokami energetycznymi wytwarzającymi energię elektryczną,

103 tj. pracą generatorów.

104 Jednocześnie Sąd I instancji wskazał, iż z przepisów ustawy nie wynika,

105 aby nie było możliwe zakwalifikowanie jako pracy w szczególnym charakterze pracy wykonywanej w załączniku nr 2 w różnych punktach, jeśli łącznie praca w takich warunkach jest wykonywana w pełnym wymiarze czasu pracy. Przy czym, należy wskazać, iż w warunkach niniejszej sprawy faktycznie praca przy generatorach była również pracą przy bezpośrednim sterowaniu procesami technicznymi mogącymi spowodować awarię techniczną z poważnymi skutkami dla bezpieczeństwa publicznego.

106 Po dodaniu spornego okresu do okresów uznanych wcześniej przez organ rentowy, ubezpieczony wykazał 15 lat i 25 dni okres pracy w szczególnych warunkach i spełnia również pozostałe warunki konieczne do przyznania emerytury pomostowej, stąd Sąd Okręgowy orzekł, jak w sentencji, w oparciu o powołane przepisy

107 oraz art. 477¹⁴ § 2 k.p.c.

108 Apelację od wyroku wniósł organ rentowy.

109 Organ rentowy zaskarżył wyrok w całości, zarzucając mu naruszenie:

110 - przepisów prawa procesowego, tj. dokonanie ustaleń sprzecznych z zebranym

111 w sprawie materiałem dowodowym, a to, że ubezpieczony w okresie

112 od 3 stycznia 1983r. do 31 lipca 1986r., stale i w pełnym wymiarze czasu

113 pracy był zatrudniony w szczególnym charakterze, a w konsekwencji

114 - naruszenie prawa materialnego, tj. art. 49 w związku z art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych(tekst jednolity: Dz. U. z 2017r. poz. 664), poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyznanie ubezpieczonemu prawa do emerytury pomostowej, w sytuacji niespełnienia przesłanek wymaganych do przyznania prawa do tego świadczenia, tj. niewykazania okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, wynoszącego co najmniej 15 lat.

115 Wskazując na podane zarzuty apelacji, organ rentowy wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

116 W uzasadnieniu swojego stanowiska apelujący podniósł, iż nie sposób przyjąć, by ubezpieczony wykonywał pracę wymienioną w poz. 14 i w poz. 16 wykazu prac stanowiących załącznik nr 2 do ustawy o emeryturach pomostowych.

117 Rozpoznając apelację, Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje.

118 Apelacja organu rentowego, zmierzająca do wzruszenia zaskarżonego wyroku, nie zasługuje na uwzględnienie.

119 Wnioski, jakie z zebranego materiału dowodowego wyciągnął Sąd Okręgowy, są w pełni zgodne z obowiązującym stanem prawnym, a Sąd Apelacyjny je podziela. Nie budzi wątpliwości Sądu Apelacyjnego zarówno trafność rozstrzygnięcia,

120 jak i rozważania przedstawione na jego uzasadnienie.

121 Należy tu wskazać, iż Sąd Apelacyjny aprobuje stanowisko Sądu Najwyższego, zawarte w postanowieniu z dnia 22 kwietnia 1997r., wydanym do sprawy

122 II UKN 61/97, zam. OSNP 1998/3/104, zgodnie z którym, jeżeli uzasadnienie orzeczenia pierwszoinstancyjnego, sporządzonego zgodnie z wymaganiami

123 art. 328 § 2 k.p.c., spotyka się z pełną akceptacją sądu drugiej instancji, to wystarczy, że da on temu wyraz w treści uzasadnienia swego orzeczenia, bez powtarzania szczegółowych ustaleń faktycznych i wnioskowań prawniczych zawartych

124 w motywach zaskarżonego orzeczenia.

125 Odnosząc się w sposób bezpośredni do zarzutów apelacji, należy wskazać,

126 iż przyjęcie przez Sąd Okręgowy wykonywania w spornym okresie (podobnie,

127 jak w okresach uznanych przez organ rentowy) przez ubezpieczonego pracy opisanej w załączniku nr 2 do ustawy o emeryturach pomostowych pod poz. 14 i poz. 16

128 nie stanowi samo w sobie sprzeczności. Należy bowiem zauważyć, iż prace opisane pod poz. 14, to prace przy bezpośrednim sterowaniu procesami technicznymi mogącymi spowodować awarię techniczną z poważnymi skutkami dla bezpieczeństwa publicznego, podczas gdy poz. 16 wskazuje na prace bezpośrednio przy sterowaniu blokami energetycznymi wytwarzającymi energię elektryczną lub cieplną. Sterowanie procesami technicznymi może odnosić się zatem do każdej działalności gospodarczej człowieka, która wykorzystuje działanie sił przyrody, natomiast sterowanie blokami energetycznymi wytwarzającymi energię elektryczną lub cieplną ma znaczenie węższe w tym sensie, że odnosi się wyłącznie do uczestniczenia w procesie produkcji ograniczonej do wytwarzania takiej właśnie energii. Wreszcie należy zauważyć,

129 iż organ rentowy nie znalazł sprzeczności w kwalifikacji pracy ubezpieczonego

130 do zatrudnienia w warunkach pozwalających na jej przyporządkowanie do załącznika nr 2 w odniesieniu choćby do zatrudnienia w Zakładzie (...) w Z. w okresie od 27 listopada 1979r. do 31 grudnia 1982r., gdzie również opisywano jego pracę jako elektromontera-dyżurnego (...) oraz dyżurnego inżyniera ruchu. Istotnym jest okoliczność, iż w całym okresie zatrudnienia ubezpieczony stale wykonywał jednorodny rodzaj obowiązków zawodowych.

131 Spełnienie przez ubezpieczonego wszystkich warunków wymaganych przepisami ustawy o emeryturach pomostowych musiało skutkować przyjęciem,

132 iż posiada on prawo do uzyskania tego świadczenia.

133 W tej sytuacji należy stwierdzić, iż Sąd I instancji wydał prawidłowe orzeczenie.

134 Uwzględniając powyższe uwagi, Sąd Apelacyjny nie znalazł żadnych podstaw prawnych do zmiany zaskarżonego orzeczenia i po myśli art. 385 k.p.c. orzekł

135 o oddaleniu apelacji, uznając ją za bezzasadną.

136 /-/SSA L.Jachimowska /-/SSA G.Pietrzyk-Cyrbus /-/SSA A.Grymel

137 Sędzia Przewodniczący Sędzia

138 JR