Wyrok z dnia 11 października 1996 r., I SA 366/96

wyrok z dnia 11 października 1996 r., I SA 366/96

Tekst

TEZY

1 1. Nawet istnienie przesłanki do zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, określonej w art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./, nie stwarza obowiązku jej zwrotu, bowiem zwrot taki następuje tylko na wniosek poprzedniego właściciela lub jego następcy prawnego. Dlatego też brak jest podstaw do rozważania - przy wydawaniu decyzji uwłaszczeniowej - czy na dzień 5 grudnia 1990 r. nieruchomość była zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, chyba, że przed tym dniem byłby złożony wniosek o zwrot nieruchomości. Obowiązek ustalenia przez wojewodę przesłanki zwrotu nieruchomości nie wynika także z ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 79 poz. 464 ze zm./.

2 2. Realizacja przepisu art. 2 ust. 1 zdanie 2 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 79 poz. 464 ze zm./ stanowiącego, że uwłaszczenie nie narusza praw osób trzecich - może mieć miejsce tylko wówczas, gdy roszczenie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości /art. 69 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości/ istniało w dniu, w którym doszło do uwłaszczenia państwowych /komunalnych/ osób prawnych, to jest w dniu 5 grudnia 1990 r.

3 3. Na powyższe rozważania nie ma wpływu treść art. 47 ust. 4 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r., bowiem uwłaszczenie nie jest użyciem nieruchomości na inne cele niż określone w decyzji o wywłaszczeniu, a w przypadku gdyby przepis ten w inny sposób został naruszony do dnia uwłaszczenia - to przepisy wywłaszczeniowe nie określają skutków tego rodzaju naruszenia i nie przyznają w takim razie poprzednim właścicielom lub ich następcom prawnym praw, które stanowiłyby o interesie prawnym w zaskarżeniu decyzji uwłaszczeniowej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Sentencja

4 oddala skargi.