Wyrok z dnia 25 listopada 2003 r., IV SA 452/02

wyrok z dnia 25 listopada 2003 r., IV SA 452/02

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Elwiry i Janusza M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 stycznia 2002 r. (...) w przedmiocie pozwolenia na budowę -

2 oddala skargę.

Uzasadnienie

3 W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, iż organ na wniosek skarżącego wznowił postępowanie powołując się na przepis art. 145 par. 1 pkt 4 Kpa. Przeprowadzone, co do przyczyn wznowienia postępowanie wykazało, że skarżący bez swej winy nie brali udziału w postępowaniu, a są właścicielami działki graniczącej z działką inwestora. Właściwą formą zakończenia wznowionego postępowania jest decyzja wydana na podstawie art. 151 par. 1 pkt 2 lub art. 151 par. 2 Kpa.

4 Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia we wznowionym postępowaniu organ powołał art. 151 par. 2 Kpa i stwierdził, że decyzja poprzednia została wydana z naruszeniem prawa, gdyż strona bez swej winy nie brała udziału w postępowaniu. Tak sformułowane rozstrzygnięcie jest niepełne - nie odpowiada przepisom prawa. Organ winien był stwierdzić wydanie decyzji z naruszeniem prawa i odmówić jej uchylenia. Zaistniałe uchybienie nie zaważyło jednak na istocie rozstrzygnięcia. Elementem decyzji jest jej uzasadnienie, a w tej materii organ stanął na stanowisku, że we wznowionym postępowaniu mogłaby zapaść wyłącznie decyzja tożsama z decyzją dotychczasową /art. 146 par. 2 w zw. z art. 151 par. 2 Kpa/. Rozstrzygnięcie takie jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy okoliczności sprawy ustalone na podstawie całokształtu materiału dowodowego przemawiają za tym, że nie ma żadnych podstaw do wydania innej decyzji niż dotychczasowa.

5 Z ustaleń organu wynika, że kwestionowana decyzja jest zgodna z ustaleniami zawartymi w decyzji ostatecznej o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zaś ta przesądza o zgodności projektowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Dopóki funkcjonuje w obrocie prawnym decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie ma podstaw do kwestionowania decyzji o pozwoleniu na budową na tej tylko podstawie, że projektowana inwestycja jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nadto inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a przedłożony projekt jest zgodny z wymogami Prawa budowlanego. W tej sytuacji organ architektoniczno-budowlany nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.