Wyrok z dnia 6 stycznia 1998 r., IV SA 1318/97

wyrok z dnia 6 stycznia 1998 r., IV SA 1318/97

Tekst

TEZY

1 Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./ wyłącza postępowanie egzekucyjne spod kontroli osób, które były stronami w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją.

2 Strony postępowania administracyjnego nie mają nawet uprawnień do wszczęcia postępowania egzekucyjnego /art. 26 par. 1 tej ustawy/.

Sentencja

3 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Tadeusza K. na decyzję Wojewody W. z dnia 17.06.1997 r. (...). w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia - oddala skargę.

Uzasadnienie

4 Wojewoda postanowieniem z dnia 17 czerwca 1997 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia Tadeusza K. na postanowienie Kierownika Urzędu Rejonowego o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec Krzysztofa J. celem przymuszenia do wykonania obowiązków nałożonych decyzją Wójta Gminy z dnia 20 września 1995 r.

5 W uzasadnieniu tego postanowienia wyjaśniono, że w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym obowiązku nałożonego na Krzysztofa J. decyzją Wójta Gminy, Tadeusz K. nie jest stroną.

6 Skargę na to postanowienie wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Tadeusz K., który zarzuca, że odmówienie mu przymiotu strony w postępowaniu egzekucyjnym jest niezrozumiałe i krzywdzące.

7 W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Skarga nie może być uwzględniona bowiem, zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Jak trafnie wskazano w zaskarżonym postanowieniu - ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./ wyłącza postępowanie egzekucyjne spod kontroli osób, które były stronami w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją. Strony postępowania administracyjnego nie mają nawet uprawnień do wszczęcia postępowania egzekucyjnego /art. 26 par. 1 ww. ustawy/. W tych warunkach - sąd administracyjny, który uprawniony jest jedynie do kontroli zaskarżonych aktów pod kątem ich zgodności z prawem nie znalazł podstaw do wzruszenia zaskarżonego postanowienia, nie dopatrując się aby postanowienie to naruszało prawo. Dlatego orzeczono jak w sentencji.