Postanowienie z dnia 25 stycznia 1995 r., II SA 1736/93

postanowienie z dnia 25 stycznia 1995 r., II SA 1736/93

Tekst

TEZY

1 Wezwanie podmiotu kontrolowanego do usunięcia uchybień /art. 22 ust. 6 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej - Dz.U. nr 41 poz. 324 ze zm./, dokonane w wyniku kontroli, jest jedynie aktem postępowania kontrolnego. Dopiero niezastosowanie się do takiego wezwania stanowi przesłankę do wydania w trybie procesowym decyzji administracyjnej /art. 104 Kpa/, rozstrzygającej o cofnięciu koncesji albo o ograniczeniu jej zakresu /art. 22a ust. 1 ustawy/.

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił na podstawie art. 207 par. 6 w związku z art. 204 par. 1 Kpa skargę Andrzeja W. na wezwanie pokontrolne Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 lipca 1993 r. w przedmiocie usunięcia stwierdzonych uchybień.

Uzasadnienie

3 Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324 ze zm./ w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 16 października 1991 r. o zmianie ustawy o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 107 poz. 460/ organ koncesyjny jest uprawniony do kontroli działalności gospodarczej w zakresie: 1/ zgodności prowadzonej działalności z udzieloną koncesją, 2/ przestrzegania warunków wykonywania działalności gospodarczej, o których mowa w art. 20 ust. 4 i w przepisach wydanych na podstawie art. 22 ust. 6, 3/ ochrony interesów gospodarki narodowej, obronności lub bezpieczeństwa państwa, a także ochrony bezpieczeństwa lub dóbr osobistych obywateli.

4 W wyniku kontroli, na podstawie art. 22 ust. 6 cytowanej ustawy, organ koncesyjny może wezwać podmiot gospodarczy do usunięcia stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie.

5 Jeśli kontrolowany podmiot nie dostosuje się do wezwania, o którym wyżej mowa, organ koncesyjny, na podstawie art. 22a ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy o działalności gospodarczej, może wydać decyzję o cofnięciu koncesji albo o ograniczeniu zakresu lub przedmiotu działalności gospodarczej określonej w koncesji.

6 Jak z powyższego wynika, wezwanie podmiotu kontrolowanego do usunięcia uchybień, dokonane w wyniku kontroli, jest jedynie aktem postępowania kontrolnego. Niezastosowanie się do takiego wezwania stanowi dopiero przesłankę do wydania w trybie procesowym decyzji administracyjnej /art. 104 Kpa/, rozstrzygającej o cofnięciu koncesji albo o ograniczeniu jej zakresu.

7 Nazwanie przez Ministra Spraw Wewnętrznych jako organ koncesyjny omawianego wezwania "decyzją" jest błędem, nie mającym jednak istotnego znaczenia, albowiem o tym, czy dane rozstrzygnięcie jest decyzją administracyjną w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego, czy też nie, decyduje jego treść, a nie nazwa.

8 Skoro zatem zaskarżone wezwanie nie jest ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem, o którym mowa w art. 196 par. 3 Kpa, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 207 par. 6 Kpa w związku z art. 204 par. 1 Kpa.