Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok z dnia 4 kwietnia 1996 r., II SA 11/96

Sąd
NSA w Warszawie (przed reformą)
Sygnatura
II SA 11/96
Data
Forma
Wyrok
Hasła
Administracyjne postępowanie
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Sentencja

1 uchyla zaskarżoną decyzję /uchwałę.

Uzasadnienie

2 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

3 Zgodnie z obecnie obowiązującym art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ ocena prawna wyrażana w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego rozstrzygnięcie było przedmiotem zaskarżenia. Niezastosowanie się przez organ orzekający przy ponownym wydaniu decyzji w sprawie, która była rozpatrzona przez sąd administracyjny do oceny prawnej wyrażona w wyroku tego sądu, narusza dyrektywę zawartą w art. 30 powołanej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym i skutkuje uchyleniem decyzji. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku ciążący na organie orzekającym, może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego lub też po wzruszeniu wyroku w drodze rewizji nadzwyczajnej, co nie nastąpiło w warunkach rozpoznawanej sprawy.

4 Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 kwietnia 1995 r. uchylił uchwałę Krajowej Rady Sądownictwa z dnia 18 stycznia 1995 r. ze względu na to, że w uchwale nie wykazano na okoliczności przemawiające za tym, że postawa skarżącej w okresie stanu wojennego charakteryzowała się dużą restrykcyjnością wobec osób podsądnych oraz krytyką innych sędziów za wymierzanie zbyt łagodnych kar.

5 Odmowę wyrażenia zgody na dalsze zatrudnienie skarżącej na stanowisku sędziego oparto tylko na zarzutach zawartych w opinii Kolegium Sądu Wojewódzkiego, bez wykazania wiarygodnych dowodów. Takie rozstrzygnięcie sąd administracyjny uznał jako naruszające przepisy postępowania administracyjnego w stopniu rzutującym na meritum sprawy, W związku z tym zaistniała konieczność przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego co nie zostało wykonane.

6 Uzasadniając ponowną swoją uchwałę Krajowa Rada Sądownictwa skoncentrowała się jedynie na polemice z wyrokiem zamiast przedstawić ustalenia poczynione w celu wykonania zaleceń sądu zawartych w wyroku.

7 W zaskarżonej obecnie uchwale rozstrzygnięcie oparto na uznaniu, że wykonanie zaleceń sądu wkraczałoby w ocenę orzecznictwa skarżącej oraz ewentualnie w postępowanie dyscyplinarne, o przecież poprzednio te okoliczności stanowiły podstawę do odmowy wyrażenia zgody na dalsze zatrudnienie skarżącej na stanowisku sędziego.

8 Najbardziej nawet wyszukane argumenty przeciw ocenie prawnej sądu nie wyłączają przecież obowiązywania dyrektywy wynikającej z art. 30 powołanej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /dawniej art. 209 Kpa/.

9 Skoro ponowna uchwała została podjęta z naruszaniem art. 30, to nastąpiło naruszenie przepisów postępowania administracyjnego w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Taka zaś wadliwość rozstrzygnięcia uzasadnia uwzględnienie skargi na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 3 orzeczeniach.

  1. Wyrok z dnia 12 listopada 2001 r., I SA/Lu 65/01
  2. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 1997 r., III RN 41/96
  3. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 1997 r., III ZP 13/96