Postanowienie z dnia 19 marca 1999 r., II SAB 7/99

postanowienie z dnia 19 marca 1999 r., II SAB 7/99

Tekst

TEZY

1 Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg na akty prawne naczelnych organów administracji państwowej.

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 19 marca 1999 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Janusza K. na bezczynność Ministra Łączności (...) przedmiocie uchylenia par. 3 zarządzenia Ministra Łączności z 19 listopada 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ulg i uprawnień w zakresie usług telekomunikacyjnych /M.P. nr 62 poz. 550/ postanawia: skargę odrzucić.

Uzasadnienie

3 Stosownie do art. 16-19 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ sąd ten nie jest właściwy do rozpoznawania skarg na akty prawne naczelnych organów administracji państwowej. O zgodności takich aktów /przepisów prawa/ z ustawami i Konstytucją orzeka Trybunał Konstytucyjny. Co do zasady sformułowanej w art. 188 pkt 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, prawo wniesienia skargi konstytucyjnej do Trybunału Konstytucyjnego służy również obywatelom.

4 Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 27 ust. 2 wymienionej ustawy orzekł jak w sentencji.