Wyrok z dnia 20 sierpnia 1997 r., III SA 830/96

wyrok z dnia 20 sierpnia 1997 r., III SA 830/96

Tekst

TEZY

1 Podatnik nie posiadający orzeczenia komisji lekarskiej do spraw inwalidztwa i zatrudnienia o niepełnosprawności nie mógł odliczyć od dochodu wydatków na cele rehabilitacyjne.

Sentencja

2 oddala skargę.

Uzasadnienie

3 Urząd Skarbowy w S. decyzją z 7.6.1994 r., określił podatnikowi inną wysokość zobowiązania w podatku dochodowym za 1992 r., niż wynikało to ze złożonego zeznania.

4 Izba Skarbowa w S. utrzymała w mocy powyższą decyzję Urzędu.

5 Na skutek skargi, NSA. na podstawie art. 207 par. 5 Kpa skargę oddalił, nie stwierdzając naruszenia prawa przez organa podatkowe.

6 Pismem z 3.8.1995 r. W.M. wystąpił do Urzędu Skarbowego z wnioskiem o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 par. 1 pkt 5 Kpa. W złożonym wniosku podał, że komisje lekarskie ds. inwalidztwa i zatrudnienia działające przy ZUS-ie; dalej KiZ, nie wydawały i nie wydają orzeczeń o niepełnosprawności, na dowód czego załączył pismo ZUS-u Oddział w Z., potwierdzające fakt niewydawania przez KiZ orzeczeń o niepełnosprawności. W ocenie podatnika była to nowa okoliczność faktyczna istotna dla sprawy.

7 Izba Skarbowa w S. odmówiła wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie.

8 Po rozpatrzeniu odwołania, Minister Finansów utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji podał, że wznowienie postępowania na podstawie art. 145 par. 1 pkt 5 Kpa może nastąpić wówczas, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.

9 Pismo ZUS Oddział w Z. informujące podatnika, iż KiZ nie wydają orzeczeń o niepełnosprawności, nie zostało uznane za nową okoliczność faktyczną lub nowy dowód istniejący w dniu wydania decyzji - nie znany organowi, który tę decyzję wydał.

10 Odliczeniu od dochodu podlegały jedynie wydatki ponoszone na cele rehabilitacyjne przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną. Okoliczność ta winna być stwierdzona orzeczeniem o niepełnosprawności wydanym przez właściwy organ.

11 Skoro zatem podatnik nie posiadał orzeczenia o niepełnosprawności wydanego przez KiZ, to nie mógł wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne odliczyć od dochodu.

12 W skardze do NSA W.M. wniósł o uchylenie decyzji Ministra Finansów. W uzasadnieniu skargi podał, że skoro właściwy organ informuje, że ze względu na istniejący stan prawny nie wydaje orzeczeń o niepełnosprawności, to jest to nowa okoliczność uzasadniająca wznowienie postępowania.

13 W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie.

14 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

15 Skarga nie jest zasadna. Pismo ZUS Oddział w Z. informujące podatnika, iż KiZ nie wydają orzeczeń o niepełnosprawności, nie jest nową okolicznością faktyczną lub nowym dowodem istniejącym w dniu wydania decyzji, nie znanym organowi, który tę decyzję wydał.

16 Przede wszystkim podkreślić należy, że pismo to zawiera nieprawdziwe stwierdzenie o niewydawaniu przez KiZ orzeczeń o niepełnosprawności - co słusznie podkreślił w odpowiedzi na skargę Minister Finansów, a przede wszystkim powołuje niewłaściwą podstawę prawną. Definicja osoby niepełnosprawnej zawarta jest w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 1991 r. o zatrudnieniu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych /Dz.U. nr 46 poz. 201/. Zgodnie z tą ustawą o istotnym ubytku zdolności, o którym mowa w powołanym wyżej art. 1 ust. 1, a także o stopniu zdolności osoby niepełnosprawnej do pracy zarobkowej, orzeka właściwy organ. Tymi organami właściwymi do orzekania w sprawach, o których mowa wyżej, są obwodowe i wojewódzkie komisje lekarskie do spraw inwalidztwa i zatrudnienia /por. par. 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 2 października 1991 r. w sprawie określenia organów właściwych do orzekania o istotnym ubytku zdolności fizycznych, psychicznych lub umysłowych, ograniczających zdolność do wykonywania pracy zarobkowej, a także o stopniu zdolności osoby niepełnosprawnej do pracy zarobkowej/.

17 Orzekanie o istotnym ubytku zdolności fizycznych, psychicznych lub umysłowych ograniczających zdolność do wykonywania pracy zarobkowej /tj. o niepełnosprawności/ następuje w formie orzeczenia o inwalidztwie z ustaleniem wskazań, przeciwwskazań dotyczących przeszkolenia zawodowego i zatrudnienia danej osoby niepełnosprawnej.

18 Należy podkreślić, że definicja osoby niepełnosprawnej zawarta w ustawie o zatrudnieniu i rehabilitacji (...) została w całości przyjęta w par. 11 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1991 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 124 poz. 553/.

19 Skoro zatem podatnik nie posiadał orzeczenia o niepełnosprawności wydanego przez KiZ, to nie mógł wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne odliczyć od dochodu, a przedstawione przez podatnika pismo ZUS-u nie mogło stanowić podstawy do uznania wykazanych przez niego wydatków na cele rehabilitacyjne dziecka, a tym bardziej podstawy do wznowienia postępowania.

20 Na marginesie tych rozważań należy stwierdzić, że organy dopuściły się naruszenia przepisów postępowania, które to naruszenie nie miało jednak wpływu na treść rozstrzygnięcia.

21 Zgodnie z treścią art. 149 par. 3 Kpa odmowa wznowienia postępowania jest możliwa tylko w razie, gdy wznowienie postępowania z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych jest niedopuszczalne oraz gdy strona złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 par. 1 i par. 2 Kpa, a nie ma podstaw do jego przywrócenia. Ponieważ w sprawie niniejszej żadna z tych okoliczności nie miała miejsca, obowiązkiem Izby Skarbowej było wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Postanowienie to jest tylko aktem procesowym, nie rozstrzygającym sprawy wznowienia postępowania, a jedynie otwierającym postępowanie w sprawie.

22 Po tak przeprowadzonym postępowaniu organ administracji państwowej wydaje rozstrzygnięcie końcowe na podstawie art. 151 Kpa. W sprawie niniejszej podstawą takiej decyzji winien być art. 151 par. 1 pkt 1 Kpa. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Sąd oddalił skargę.