Wyrok z dnia 30 lipca 1999 r., III SA 7185/98

wyrok z dnia 30 lipca 1999 r., III SA 7185/98

Tekst

TEZY

1 Skoro strona udokumentowała zaświadczeniem lekarskim, że w ostatnim dniu terminu do wniesienia odwołania zgłosiła się do lekarza, który stwierdził, że rozpoznał u niej grypę z powikłaniami w postaci zapalenia oskrzeli i jako rzemieślnik nie korzystał ze zwolnienia lekarskiego, to uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie następuje z jej winy.

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Lecha P. na postanowienie Izby Skarbowej w W. z dnia 20 maja 1998 r. (...) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu wniesienia odwołania - uchyla zaskarżone postanowienie (...).

Uzasadnienie

3 Odwołanie od decyzji z dnia 21.12.1995 r. w sprawie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych, wydanej przez Urząd Skarbowy W.-T., Lech P. wniósł 22.01.1996 r., podczas gdy termin upłynął 4.01.1996 r. Składając wniosek o przywrócenie terminu motywował go chorobą. Izba Skarbowa w W. nie uwzględniła tego wniosku wywodząc, że z przedstawionego zaświadczenia wynika, iż podatnik zgłosił się do lekarza 4 i 12 stycznia 1996 r. Ponieważ wizyty te miały miejsce praktycznie po okresie do wniesienia odwołania, podatnik miał dostatecznie dużo czasu aby przygotować odwołanie i co za tym idzie nie uprawdopodobnił on, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.

4 Postanowienie to uchylił Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 grudnia 1997 w sprawie III SA 1012/96 z uwagi na wadliwą ocenę faktów i naruszenie art. 7 i art. 77 par. 1 Kpa. Podatnik zachorował najpóźniej w ostatnim dniu do wniesienia odwołania, gdyż 4.01.1996 r. lekarz stwierdził u niego powikłaną grypę z zapaleniem oskrzeli. Do strony należy natomiast prawo wyboru czy odwołanie wniesione pierwszego czy ostatniego dnia 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania.

5 Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem Izba Skarbowa powtórnie odmówiła wnioskowi o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W jej uzasadnieniu ponownie podkreślono, iż podatnik udał się do lekarza w ostatnim dniu do wniesienia odwołania. W ocenie orzekającego w sprawie organu podatnik nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nie nastąpiło z jego winy. Nie korzystał on ze zwolnienia lekarskiego, co świadczy, że działalność gospodarcza przeprowadzona była w pełnym wymiarze, bez przerw związanych z chorobą.

6 Postanowienie to zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego Lech P. wnosząc o jego uchylenie.

7 Powołując się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 października 1986 r. IV PZ 82/86 - OSNCP 1988 z. 1 poz. 15 stwierdził, iż zwlekanie z dokonaniem czynności do ostatniego dnia nie może być poczytane jako jego wina.

8 Nie jest również argumentem przeciw jego wnioskowi fakt, iż nie korzystał ze zwolnienia lekarskiego. Choroba została potwierdzona przez lekarza a samo zwolnienie jest tylko usprawiedliwieniem nieobecności w pracy i podstawą do rozliczenia z ZUS.

9 Izba Skarbowa nie podzieliła tych, argumentów i wniosła o oddalenie skargi.

10 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Wniesiona skarga jest w pełni uzasadniona. Zaskarżone postanowienie narusza przed wszystkim art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ W wyroku z dnia 9 grudnia 1997 r. Sąd wyraził wiążący pogląd prawny, że strona może podjąć kroki w kierunku wniesienia odwołania w dowolnym czasie w ramach czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania i jest to jego prawo określone ustawowo. Tymczasem w zaskarżonym postanowieniu Izba Skarbowa ponownie upatruje w fakcie oczekiwania z wniesieniem odwołania do ostatniego dnia terminu elementu. zawinienia skarżącego w powstałej sytuacji, która spowodowała uchybienie terminu, do wniesienia odwołania.

12 Zawarty w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wywód obarczony jest wadą nielogicznej oceny zebranego materiału /naruszenie art. 77 par. 1 i art. 80 Kpa/. Skarżący udokumentował zaświadczeniem lekarskim, że w ostatnim dniu terminu do wniesienia odwołania zgłosił się do lekarza, który stwierdził, że rozpoznał u niego grypę z powikłaniami w postaci zapalenia oskrzeli. Wyjaśnił też, iż skarżący jako rzemieślnik nie korzystał ze zwolnienia lekarskiego.

13 Rozstrzygający sprawę organ wyprowadza z tego wniosek, iż działalność gospodarcza prowadzona była bez przerw związanych z chorobą a co za tym idzie uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło z winy strony postępowania. W ślad za takim rozumowaniem idzie wprost zakwestionowanie treści zaświadczenia dr Wiesławy G. z 25.01.1995 r. a do takiej oceny brak było jakichkolwiek argumentów.

14 Znacznie bardziej uprawnione jest wnioskowanie oparte na stwierdzeniu zawartym w zaświadczeniu lekarskim, iż skarżący jako rzemieślnik nie korzystał ze zwolnienia lekarskiego. Prowadząc usługi wykończeniowo-budowlane i zatrudniając przy nich pracowników skarżący mógł przez kilka dni nie uczestniczyć w prowadzących pracach będąc obłożnie chorym.

15 Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 o NSA /cyt. wyżej/ o kosztach oparte zostało na art. 55 ust. 1 tej ustawy.