Wyrok z dnia 14 marca 2003 r., III SA 2681/02

wyrok z dnia 14 marca 2003 r., III SA 2681/02

Tekst

TEZY

1 W art. 21 ust. 6a ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm. - w brzmieniu obowiązującym do dnia 26 marca 2002 r./ nie uzależniono preferencyjnego zwrotu różnicy podatku od zachowania innych podmiotów niż podatnicy.

Uzasadnienie

2 Skład orzekający w tej sprawie podziela stanowisko, jakie zostało zawarte w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 22 kwietnia 2002 r. FPS 5/02 /ONSA 2002 Nr 4 poz. 137 str. 77-93/, że przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług na podstawie art. 21 ust. 6 zdanie drugie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym następuje w ramach czynności sprawdzających w formie postanowienia, które jako rozstrzygające o istocie sprawy podlega zaskarżeniu do NSA, w związku z czym musi zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne /art. 217 par. 2 Ordynacji podatkowej/. Ten pogląd ma także zastosowanie do sytuacji uregulowanej w art. 21 ust. 6a ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, w brzmieniu obowiązującym do dnia 26 marca 2002 r., które z uwagi na art. 2 ust. 8 ww. ustawy zmieniającej z dnia 15 lutego 2002 r. odnosi się do rozpatrywanej sprawy. W myśl zdania drugiego w ust. 6a przepis ust. 6 zdanie drugie stosował się bowiem odpowiednio również i do tego unormowania.

3 Wobec powyższego zgodnie z powołanym ust. 6a w zw. z ust. 6 na wniosek podatnika urząd skarbowy był obowiązany do zwrotu różnicy podatku w ciągu 15 dni od dnia złożenia rozliczenia, jeżeli podatnik w ciągu 12 miesięcy przed datą złożenia deklaracji podatkowej terminowo regulował podatek od towarów i usług, podatek akcyzowy oraz inne zobowiązania podatkowe stanowiące dochód budżetu państwa. Jeżeli zaś zasadność zwrotu wymagała dodatkowego sprawdzenia urząd skarbowy mógł przedłużyć ten termin do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego.

4 Zasadniczą kwestią do ustalenia czy w rozpatrywanej sprawie do działania organu miał zastosowanie termin, wynikający z ust. 6 /25 dni/, czy z ust. 6a /15 dni/ jest odpowiedź na pytanie czy skarżąca spełniała przesłanki, o których mowa w ust. 6a, czy też jak twierdził organ w piśmie, stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a także w odpowiedzi na skargę, takich przesłanek nie spełniała z uwagi na nieterminowe regulowanie podatków.

5 Z niespornego stanu faktycznego wynika, że skarżąca o jeden dzień naruszyła termin w sierpniu 2001 r. przy dokonywaniu wpłaty 21 tego miesiąca z tytułu zobowiązania w podatku od osób fizycznych za lipiec tego roku, wykonując obowiązki płatnika.

6 Biorąc pod uwagę reguły wykładni gramatycznej Sąd stwierdził, że w art. 21 ust. 6a ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym w tej sprawie nie uzależniono preferencyjnego zwrotu różnicy podatku od zachowania innych podmiotów niż podatnicy. W przepisie tym była bowiem mowa o terminowym regulowaniu zobowiązań przez podatnika, a nie płatnika. Przepisy Ordynacji podatkowej - art. 7 i 8 - wyraźnie rozróżniają te instytucje i nie ma podstaw, aby obowiązki podatnika rozszerzać także na działanie płatnika.

7 W konsekwencji brak było podstaw do przyjęcia w sprawie terminu z art. 21 ust. 6. W takim przypadku organ był zobowiązany do zwrotu podatku lub wydania postanowienia o przedłużeniu terminu z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w odniesieniu do skarżącej do dnia 14 maja 2002 r., bowiem otrzymał jej deklarację i wniosek 29 kwietnia 2002 r. Natomiast po upływie 15 dni od dnia złożenia deklaracji w odniesieniu do podatnika, który spełniał wymogi zawarte w tym przepisie, nie można było skutecznie przedłużać terminu, który już upłynął.