Wyrok z dnia 1 czerwca 1994 r., III SA 1734/93

wyrok z dnia 1 czerwca 1994 r., III SA 1734/93

Tekst

TEZY

1 1. Art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111 ze zm./, który stanowi podstawę orzekania w sprawie umorzenia zaległości podatkowych jest przepisem opartym na tzw. uznaniu administracyjnym. W wypadkach gospodarczo lub społecznie uzasadnionych zaległości podatkowe mogą być umorzone w całości lub części. Oznacza to, że jeżeli wystąpią pewnego rodzaju zdarzenia lub okoliczności nadzwyczajne, organ administracji państwowej może ale nie musi umorzyć zaległości podatkowe.

2 Przepis ten ma charakter pewnego wentylu bezpieczeństwa dającego możliwość uwzględnienia sytuacji nadzwyczajnych, których nie uwzględniły przepisy prawa regulujące powstanie obowiązku podatkowego w danym podatku. Przepisy o tego rodzaju konstrukcji praktycznie uchylają się od kontroli legalności /sprawowanej przez Naczelny Sąd Administracyjny/, ponieważ decyzja negatywna nie narusza prawa zarówno wtedy, gdy wypadki gospodarczo lub społecznie uzasadnione wystąpiły lub też gdy nie wystąpiły. W pełnym zakresie zaskarżona decyzja podlega badaniu co do jej zgodności z przepisami proceduralnymi /Kodeks postępowania administracyjnego/.

3 2. Podatek od środków transportowych jest daniną o charakterze publicznym i powszechnym. Rozważenie czy w konkretnej sytuacji zachodzą względy społecznie uzasadnione mające stanowić o umorzeniu zaległości podatkowych w tym podatku wymaga odwołania się do porównania sytuacji ubiegającego się o tego rodzaju ulgę podatkową z sytuacją przeciętnego podatnika tego podatku.