Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok z dnia 27 marca 1998 r., III SA 1493/96

Sąd
NSA w Warszawie (przed reformą)
Sygnatura
III SA 1493/96
Data
Forma
Wyrok
Hasła
Podatek od towarów i usług, Administracyjne postępowanie
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

TEZY

1 Pracownicy urzędu skarbowego "pouczyli" skarżącą, że w świetle par. 41 pkt 2 rozporządzenia z dnia 8 grudnia 1994 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 133 poz. 688 ze zm./ jej wyroby opodatkowane są stawką podatku od towarów i usług w wysokości "0" procent. Pouczenie to miało charakter kategoryczny i nastąpiło na piśmie, w protokole podpisanym przez stronę. W tej sytuacji wydane następnie w odniesieniu do skarżącej decyzje, w których organy podatkowe zmieniły swojej stanowisko w sprawie stawki podatkowej stosowanej przez skarżącą, uznać należy za wydane z naruszeniem zasad określonych w przepisach art. 8 i art. 9 Kpa, zwłaszcza jeśli uwzględnić, że miało to miejsce na tle skomplikowanego stanu faktycznego i prawnego sprawy.

Uzasadnienie

2 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3 Skarga zasługuje na uwzględnienie.

4 W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie podkreślono /vide wyrok NSA z dnia 25 maja 1995 r. SA/Po 255/95 - Monitor Podatkowy 1995 nr 10 str. 308/, że jedną z fundamentalnych zasad, na których opiera się w Polsce porządek prawny, jest wyrażona między innymi w art. 8 Kpa zasada zaufania do organów państwa.

5 W myśl tej zasady nie można przerzucać na podatnika błędów lub uchybień popełnionych przez samego prawodawcę /niejasność przepisów/ jak i przez organ podatkowy /niewłaściwa ich interpretacja/ - patrz wyrok NSA z dnia 17 czerwca 1988 r. III SA 118/88 - Gazeta Prawnicza 1989 nr 20. Dotyczy to w szczególności sprawy sfery danin publicznych, mających ponadto charakter cenotwórczy.

6 Zasadzie tej w rozpatrywanej sprawie uchybiono.

7 Z przedłożonych Sądowi akt wynika bowiem, że dokonując kontroli podatkowej w przedsiębiorstwie skarżącej /protokół uzupełniający z dnia 19.01.1996 r./ pracownicy Urzędu Skarbowego "pouczyli" skarżącą, że w świetle par. 41 pkt 2 powołanego wcześniej rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 grudnia 1994 r. jej wyroby opodatkowane są stawką podatku od towarów i usług w wysokości "0" procent. Pouczenie to miało charakter kategoryczny i nastąpiło na piśmie, w protokole podpisanym przez stronę.

8 W tej sytuacji wydane następnie w odniesieniu do skarżącej decyzje, w których organy podatkowe zmieniły swojej stanowisko w sprawie stawki podatkowej stosowanej przez skarżącą, uznać należy za wydane z naruszeniem zasad określonych w przepisach art. 8 i art. 9 Kpa, zwłaszcza jeśli uwzględnić, że miało to miejsce na tle skomplikowanego stanu faktycznego i prawnego sprawy.

9 Podkreślenia wymaga, że w odwołaniu od decyzji organu I instancji strona wyraźnie zarzucała, iż stosowała stawkę "0" procent stosownie do "pouczenia" udzielonego jej przez pracowników Urzędu Skarbowego w protokole z kontroli.

10 Do kwestii tej organ odwoławczy, wbrew swym obowiązkom /ponowne rozpoznanie sprawy w jej całokształcie/, w ogóle nie odniósł się w swej decyzji, naruszając w ten sposób art. 7, art. 77 par. 1 i art. 107 par. 3 Kpa.

11 Mając to na uwadze, na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania sądowego rozstrzygnięto po myśli art. 55 ust. 1 powołanej ustawy.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 16 orzeczeniach.

  1. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 1 września 2021 r., I SA/Ol 423/21
  2. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 lutego 2021 r., I SA/Sz 708/20
  3. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 lutego 2021 r., I SA/Sz 709/20
  4. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 lutego 2021 r., I SA/Sz 1/21
  5. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 26 września 2019 r., III AUa 150/19
  6. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2018 r., VI SA/Wa 1261/18
  7. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 czerwca 2018 r., I SA/Sz 323/18
  8. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 listopada 2017 r., I SA/Sz 777/17
  9. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 października 2017 r., I SA/Sz 694/17
  10. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2015 r., I SA/Wa 2555/14
  11. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2011 r., IV SA/Wa 2171/10
  12. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 października 2009 r., I SA/Lu 367/09
  13. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 października 2009 r., I SA/Lu 355/09
  14. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 października 2009 r., I SA/Kr 945/09
  15. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 października 2009 r., I SA/Lu 297/09
  16. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 czerwca 2008 r., I SA/Lu 98/08