Wyrok z dnia 23 grudnia 1996 r., SA/Wr 3610/95

wyrok z dnia 23 grudnia 1996 r., SA/Wr 3610/95

Tekst

TEZY

1 Odprawa pieniężna z tytułu rozwiązania umowy o pracę mająca swe źródło w stosunku pracy /art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 25 listopada 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych - Dz.U. 1991 nr 18 poz. 80/ nie stanowi odszkodowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./.

Uzasadnienie

2 Z treści umowy o pracę wynikało, że w przypadku wypowiedzenia umowy przez Spółkę przed upływem pięciu lat, zastępcy dyrektora przysługuje odprawa w wysokości i według zasad jak dla dyrektorów przedsiębiorstw państwowych. Należność otrzymana przez skarżącego na skutek rozwiązania z nim umowy o pracę była wypłatą pieniężną mającą swe źródło w stosunku pracy - wynikającą wyłącznie z umowy o pracę, a nie odszkodowaniem przewidzianym w ustawach, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy z 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powołanie się w umowie na odprawę przewidzianą w art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 25 listopada 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych /Dz.U. 1991 nr 18 poz. 80/ służyło jedynie jako wyznacznik rozmiaru należności - było jedynie postanowieniem umownym, a nie wskazaniem źródła uprawnienia.

3 Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując stan faktyczny i prawny sprawy stwierdził, że skarga nie może być uwzględniona, ponieważ wyniki oceny zaskarżonej decyzji nie dają podstawy do jej uchylenia.

4 Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w razie stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przy wydaniu rozstrzygnięcia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy /art. 22 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368/ a w rozpatrywanym przypadku nie występują takie wady i uchybienia.

5 Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy sprowadza się do zajęcia stanowiska w kwestii, czy otrzymana przez skarżącego odprawa w kwocie 187.272.000 zł /przed denominacją/ z tytułu rozwiązania umowy o pracę ze Spółką Akcyjną "R." podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

6 Wojciech S. zawarł w dniu 27 czerwca 1993 r. ze Spółką umowę o pracę na stanowisku zastępcy dyrektora generalnego Spółki. Z treści tej umowy wynikało, że w przypadku wypowiedzenia umowy przez Spółkę przed upływem pięciu lat, zastępcy dyrektora przysługuje odprawa w wysokości i według zasad jak dla dyrektorów przedsiębiorstw państwowych. O wypłatę odprawy toczył się spór między skarżącym, a Spółką, rozstrzygnięty wyrokiem Sądu Wojewódzkiego z dnia 30 czerwca 1994 r. zasądzającym na rzecz Wojciecha S. odprawę we wspomnianej wysokości.

7 Według art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ za przychody ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne bez względu na źródło finansowania tych wypłat, a w szczególności wynagrodzenie zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego czy ich wysokość została z góry ustalona.

8 Art. 12 ust. 1 cyt. ustawy określający przychody wolne od podatku, stanowi natomiast w pkt 3 lit. "a" i "b", że wolne od podatku dochodowego są odszkodowania otrzymane na podstawie przepisów prawa administracyjnego, prawa cywilnego i na podstawie innych ustaw, z wyjątkiem przewidzianych w prawie pracy odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę oraz odpraw wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

9 Wprawdzie sytuacja skarżącego nie jest objęta wprost wyjątkami przewidzianymi w cytowanych przepisach art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. "a" i "b", lecz otrzymana przedmiotowa należność podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym na mocy ww. reguły ogólnej zawartej w art. 12 ust. 1. Należność otrzymana przez skarżącego na skutek rozwiązania z nim umowy o pracę była bowiem wypłatą pieniężną mającą swe źródło w stosunku pracy - wynikającą wyłącznie z umowy o pracę, a nie odszkodowaniem przewidzianym w ustawach, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy. Powołanie się w umowie na odprawę przewidzianą w art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 25 listopada 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych /Dz.U. 1991 nr 18 poz. 80/ służyło jedynie jako wyznacznik rozmiaru należności - było jedynie postanowieniem umownym, a nie wskazaniem źródła uprawnienia.

10 W tym stanie rzeczy, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa, oddalono skargę Wojciecha S. ma podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1997 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/.