Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok z dnia 30 stycznia 1996 r., SA/Wr 3095/95

Sąd
NSA oz. we Wrocławiu
Sygnatura
SA/Wr 3095/95
Data
Forma
Wyrok
Hasła
Podatkowe postępowanie, Administracyjne postępowanie
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

TEZY

1 1. Uznanie administracyjne oznacza przewidziane obowiązującymi przepisami uprawnienie organu administracji wydającego decyzję do wyboru rozstrzygnięcia. Sądowa kontrola decyzji uznaniowych jest ograniczona i sprowadza się do oceny, czy organ rozstrzygający badał sprawę w zakresie dyrektyw ustawowych, jak również, czy zebrał i rozważył cały materiał dowodowy w danej sprawie.

2 2. Powołanie niewłaściwego przepisu jako podstawy prawnej decyzji, w sytuacji kiedy istnieje unormowanie uprawniające do wydania rozstrzygnięcia, nie stanowi takiej wady, która uzasadniałaby uchylenie decyzji.

3 3. Nie jest wadą istotną decyzji określenie w niej terminów płatności rat zaległości podatkowych wcześniejszych od daty decyzji, jeżeli w chwili wydania rozstrzygnięcia raty te były już uiszczone.

Uzasadnienie

4 Naczelny Sąd Administracyjny dokonując analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy stwierdził, że skarga Przedsiębiorstwa nie może być uwzględniona gdyż decyzja Izby Skarbowej z dnia 8 września 1994 r. nie zawiera takich wad i uchybień, które stanowiłyby podstawę jej uchylenia /art. 207 par. 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 68 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym Dz.U. nr 74 poz. 368/.

5 Decyzja zaskarżona umarzała część zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 1991 oraz dwa miesiące 1992 r., a płatność części tych zaległości rozkładała na raty. Według postanowień art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ termin płatności podatku może być odroczony lub płatność podatku rozłożona na raty, zaś art. 31 ust. 1 cyt. ustawy stanowi, że zaległości podatkowe mogą być umorzone w całości lub w części w wypadkach społecznie lub gospodarczo uzasadnionych.

6 Decyzja w sprawie umorzenia zaległości podatkowej albo rozłożenia tej spłaty na raty jest więc zależna od uznania organu administracji - ograniczonego w odniesieniu do umorzenia wyznaczonymi kryteriami ocennymi - organ podejmuje decyzję o umorzeniu zaległości w określonych sytuacjach. Sformułowanie, iż umorzenie może nastąpić w razie istnienia elementów - gospodarczego lub społecznego uzasadnienia takiego rozstrzygnięcia jest nieostre, jest ogólne i w ocenie, czy przesłanki te występują są właśnie zawarte cechy tzw. uznania administracyjnego - uznanie to występuje tu przede wszystkim dlatego, że przytoczone przepisy stanowią, że płatność podatku może być rozłożona na raty lub zaległości podatkowe mogą być umorzone. Kwestionowanie oceny organu administracji w tych kwestiach będzie tylko wtedy skuteczne, kiedy jest ona dowolna nie rozważa w sposób dostateczny istotnych okoliczności i nie zawiera racjonalnego umotywowania zajętego stanowiska.

7 Wskazać przy tym trzeba, iż uznanie administracyjne oznacza przewidziane obowiązującymi przepisami uprawnienie organu administracji wydającego decyzję do wyboru rozstrzygnięcia. Sądowa kontrola decyzji uznaniowych jest ograniczona i sprowadza się do oceny, czy organ rozstrzygający badał sprawę w zakresie dyrektyw ustawowych, jak również, czy zebrał i rozważył cały materiał dowodowy w danej sprawie.

8 W ocenie Sądu zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Uwzględnia ona bowiem w znacznym stopniu wniosek strony skarżącej oraz zwiększa kwotę zaległości podatkowej umorzonej przez Urząd Skarbowy, a uzasadnienie stanowiska organu odwoławczego jest racjonalne i stanowisko to nie wykracza poza granice uznania przysługującego organowi odwoławczemu.

9 Powołanie niewłaściwego przepisu jako podstawy prawnej decyzji, w sytuacji kiedy istnieje unormowanie uprawniające do wydania rozstrzygnięcia, nie stanowi takiej wady, która uzasadniałaby uchylenie decyzji.

10 W istniejących okolicznościach nie jest również wadą istotną decyzji zaskarżonej określenie w niej terminów płatności rat zaległości podatkowych wcześniejszych od daty decyzji, albowiem w chwili wydania rozstrzygnięcia raty te były już uiszczone.

11 Z tych przyczyn, ponieważ zaskarżona decyzja nie zawiera wad istotnych, oddalono na podstawie art. 207 par. 5 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 68 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, skargę Przedsiębiorstwa jako nieuzasadnioną.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 17 orzeczeniach.

  1. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2017 r., VIII SA/Wa 273/17
  2. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2016 r., II SA/Wa 1110/16
  3. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2015 r., VI SA/Wa 2989/14
  4. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 7 kwietnia 2011 r., II SA/Go 88/11
  5. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 4 grudnia 2007 r., II SA/Ke 450/07
  6. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 lipca 2007 r., III SA/Łd 346/07
  7. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 lipca 2006 r., IV SA/Po 583/05
  8. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2006 r., VI SA/Wa 17/06
  9. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 grudnia 2005 r., II SA/Łd 781/05
  10. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 grudnia 2005 r., II SA/Łd 502/05
  11. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 czerwca 2005 r., II SA/Łd 140/05
  12. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 czerwca 2005 r., II SA/Łd 216/05
  13. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 marca 2005 r., II SA/Łd 590/04
  14. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 marca 2005 r., II SA/Łd 592/04
  15. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 marca 2005 r., II SA/Łd 591/04
  16. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 marca 2005 r., II SA/Łd 588/04
  17. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 17 czerwca 2004 r., II SA/Bk 111/04