Wyrok z dnia 22 maja 1996 r., SA/Wr 2400/95

wyrok z dnia 22 maja 1996 r., SA/Wr 2400/95

Tekst

TEZY

1 Wyłączenie obowiązku uiszczenia opłaty skarbowej od czynności cywilnoprawnej następuje, jeżeli sprzedający z tytułu zawartej umowy jest podatnikiem podatku od towarów i usług zobowiązanym do zapłacenia podatku albo jeżeli sprzedający jest zwolniony od podatku na podstawie art. 14 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ i sprzedaż jest dokonana w zakresie czynności zwolnionych od podatku.

Uzasadnienie

2 Naczelny Sąd Administracyjny dokonując analizy stanu faktycznego i prawnego stwierdził, że skarga nie może być uwzględniona ponieważ nie istnieje podstawa do uchylenia, względnie stwierdzenia nieważności decyzji Izby Skarbowej z 1 sierpnia 1995 r. /art. 207 par. 2 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 68 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368/.

3 Zaskarżona decyzja została wydana w poprawnie przeprowadzonym postępowaniu i jest zgodna z przepisami prawa materialnego.

4 Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy w istocie od odpowiedzi na pytanie, czy strona skarżąca miała obowiązek obliczania i pobierania opłaty skarbowej przy wypłacie należności za złom metalowy nabywany do dalszej odsprzedaży lub przerobu od osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej? Odpowiedź ta musi być pozytywna.

5 Obowiązek obliczenia, pobrania oraz wypłacenia na rachunek urzędu skarbowego opłaty skarbowej przez nabywcę rzeczy ruchomych do dalszej odsprzedaży lub przerobu wynika z art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej /Dz.U. nr 4 poz. 23 ze zmianami/, a według art. 5 ust. 4 ustawy obowiązek ten powstaje z chwilą wypłacenia należności za nabyte rzeczy. W czasie obowiązywania przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku obrotowym /Dz.U. 1983 nr 43 poz. 191 ze zmianami/ to jest przed 5 lipca 1993 r.; art. 3 ust. 1 pkt 5 lit. "a" ustawy o opłacie skarbowej zwalniał od tej opłaty umowy sprzedaży zawierane w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku obrotowym, jeżeli nie są od tego podatku zwolnione, natomiast po wejściu w życie z dniem 5 lipca 1993 r. ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50/ unormowanie to otrzymało brzmienie /art. 42/, według którego zwolnieniem od opłaty skarbowej objęte są m.in. umowy sprzedaży zawierane przez podatników podlegających podatkowi od towarów i usług.

6 Z treści przytoczonych przepisów wynika, że zwolnieniu od opłaty skarbowej podlegają tylko takie umowy, w których sprzedający jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu podatkiem obrotowym albo podatkiem od towarów i usług.

7 Jak to trafnie ujęto w odpowiedzi na skargę, wyłączenie obowiązku uiszczenia opłaty skarbowej od czynności cywilnoprawnej następuje, jeżeli sprzedający z tytułu zawartej umowy jest podatnikiem podatku od towarów i usług, zobowiązanym do zapłacenia podatku, albo sprzedający jest zwolniony od podatku na podstawie art. 14 cyt. ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. i sprzedaż jest dokonana w zakresie czynności zwolnionych od podatku.

8 W rozpatrywanym przypadku nie występowały takie okoliczności. Jest bowiem niewątpliwe, że strona skarżąca w okresie od stycznia 1992 r. do lutego 1995 r. nabywała złom od osób fizycznych w celu dalszej sprzedaży /136 umów/, przy czym osoby te zawierały umowy nie w wykonaniu działalności gospodarczej i nie były podatnikami podatku obrotowego i podatku VAT.

9 Prawidłowe jest zatem rozstrzygnięcie obciążające Spółdzielnię wysokością opłaty skarbowej niepobranej przy wypłacie należności za kupiony złom, albowiem na Spółdzielni ciąży z mocy art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zmianami/ odpowiedzialność za nie wykonanie tego obowiązku.

10 Z tych przyczyn, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa, oddalono na podstawie art. 207 par. 5 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 68 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym skargę jako nieuzasadnioną.