Wyrok z dnia 10 lipca 1997 r., SA/Sz 1089/96

wyrok z dnia 10 lipca 1997 r., SA/Sz 1089/96

Tekst

TEZY

1 Par. 35 ust. 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 grudnia 1994 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 133 poz. 688 ze zm./ nie określa terminu, w którym dokonuje się obniżenia kwoty podatku należnego. Obowiązują w tym zakresie przepisy art. 19 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./.

2 Skoro zatem podatnik za faktury wystawione przez zakład pracy chronionej dopełnił obowiązku zapłaty za pośrednictwem banku w miesiącu następnym, to nie było przeszkód do rozliczenia podatku naliczonego z tych faktur w miesiącu ich otrzymania.

Uzasadnienie

3 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4 W rozpatrywanej sprawie ocena zaskarżonej decyzji zależy od zajęcia stanowiska czy i jakie ewentualnie znaczenie ma dla prawa podatnika do obniżenia podatku należnego zapłata za zakupiony towar.

5 W art. 19 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ określone są trzy terminy, w których podatnik ma prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony tj.

6 1/ nie wcześniej niż w rozliczeniu za miesiąc, w którym otrzymał fakturę /rachunek uproszczony/ lub dokument odprawy celnej, albo w miesiącu następnym,

7 2/ nie wcześniej niż w miesiącu otrzymania przez nabywcę towaru lub wykonania usługi albo otrzymania przedpłaty podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 6 ust. 8 ustawy,

8 3/ w najbliższym okresie, w którym czynności podlegające opodatkowaniu zostaną wykonane nie później jednak niż w ciągu 36 miesięcy od końca miesiąca, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument odprawy celnej. Z analizy tego przepisu wynika jednoznacznie, że dla prawa do obniżenia podatku należnego decydujące znaczenie ma wyłącznie faktyczne dysponowanie fakturą /dokumentem odprawy celnej/ oraz otrzymanie towaru. Przepisy omawianej ustawy jak i wydanych na jej podstawie rozporządzeń wykonawczych zawierają szereg wyjątków od ogólnej zasady i przewidują przypadki, w których nabycie towarów i usług nie uprawnia do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku.

9 Przepis par. 35 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 grudnia 1994 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 133 poz. 688 ze zm./ stanowi, że podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego nie stanowią faktury lub faktury korygujące dokumentujące sprzedaż towarów i usług, dokonane przez zakład pracy chronionej, w rozumieniu przepisów o zatrudnieniu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych z których wynikająca należność, przekraczająca odpowiednio kwoty 1.000 ECU i 3.000 ECU /art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej - Dz.U. nr 41 poz. 324 ze zm./ nie została zapłacona za pośrednictwem banku.

10 Bezspornym w sprawie jest zarówno to, że skarżąca Spółka w rozliczeniu za miesiąc sierpień 1995 r. wprowadziła do ewidencji faktury zakupu wystawione przez Spółdzielnię Inwalidów oraz rozliczała podatek naliczony z tych faktur w miesiącu ich otrzymania tj. w sierpniu 1995 r., jak również to, że zapłata za te faktury nastąpiła w formie przelewu bankowego w następnym miesiącu.

11 Wbrew stanowisku organów podatkowych przepis par. 35 ust. 5 pkt 5 rozporządzenia nie określa terminu, w którym dokonuje się obniżenia kwoty podatku należnego.

12 Obowiązują w tym zakresie przepisy omawianego na wstępie art. 19 ustawy o podatku od towarów i usług.

13 Skoro zatem skarżąca za faktury wystawione przez zakład pracy chronionej dopełniła obowiązku zapłaty za pośrednictwem banku, to nie było przeszkód do rozliczenia podatku naliczonego z tych faktur w miesiącu ich otrzymania. Postawiony Spółce zarzut naruszenia par. 35 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia należy uznać w ocenie Sądu za nietrafny.

14 W związku z tym na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ w zw. z par. 24 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 4 czerwca 1992 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie w postępowaniu przed organami wymiaru sprawiedliwości /Dz.U. nr 48 poz. 220 ze zm./ orzeczono jak w sentencji wyroku.