Wyrok z dnia 6 marca 1992 r., SA/Po 149/92

wyrok z dnia 6 marca 1992 r., SA/Po 149/92

Tekst

TEZY

1 Zwolnienie podatkowe może być udzielone jedynie w sytuacji przestrzegania warunków, od spełnienia których udzielenie tego zwolnienia jest uzależnione, i dokonywanie wykładni rozszerzającej nie jest w tym zakresie dopuszczalne.

Uzasadnienie

2 Zenon P. wnioskiem z 25 czerwca 1990 r. zwrócił się do Urzędu Skarbowego w P. o zwolnienie z podatków obrotowego i dochodowego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą polegającą na dezynfekowaniu wody i jej uzdatnianiu oraz na dezynfekowaniu ścieków i ich unieszkodliwianiu, tj. w zakresie usług sanitarnych.

3 Urząd Skarbowy P. decyzją z dnia 29 maja 1991 r., na podstawie par. 1 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 maja 1990 r. w sprawie zwolnienia od podatków obrotowego i dochodowego podatników osiągających przychody z niektórych rodzajów nowo uruchomionej działalności gospodarczej /Dz.U. nr 35 poz. 203 ze zm./ - odmówił Zenonowi P. przedmiotowego zwolnienia, uzasadniając to tym, że nie zachował on warunków przewidzianych przepisami powołanego rozporządzenia, a w szczególności prowadzi działalność, która nie jest objęta przewidzianym w tym rozporządzeniu zwolnieniem.

4 Zenon P. odwołał się od tej decyzji podnosząc, że jego działalność polega na oczyszczaniu i unieszkodliwianiu ścieków przemysłowych oraz sanitarnym uzdatnianiu i dezynfekcji wody przeznaczonej do picia i produkcji środków spożywczych.

5 Działalność ta, którą wykonuje jako emerytowany nauczyciel akademicki z dziedziny inżynierii ochrony środowiska, mieści się ściśle w pojęciu działalności sanitarnej, sprecyzowanej w powołanym rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 18 maja 1990 r.

6 Decyzją z dnia 22 listopada 1991 r. Izba Skarbowa w P. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję.

7 W uzasadnieniu tego rozporządzenia organ odwoławczy podzielił stanowisko i wnioski prawne organu I instancji podając, że - zgodnie z klasyfikacją usług zawartą w Zeszytach Metodycznych Głównego Urzędu Statystycznego nr 57 z 1985 r. - za usługi sanitarno-weterynaryjne uważa się: lecznictwo weterynaryjne, profilaktykę, badania laboratoryjne, nadzór sanitarno-weterynaryjny i usługi sanitarne w pomieszczeniach inwentarskich. Zdaniem organu odwoławczego, działalności prowadzonej przez Zenona P. nie można zatem zakwalifikować jako usług sanitarnych, a zatem nie zostały spełnione warunki niezbędne do udzielenia zwolnienia podatkowego na podstawie przepisów cytowanego rozporządzenia.

8 Zenon P. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podnosząc że działalność gospodarcza, którą wykonuje, jest działalnością sanitarną i polega ona między innymi na badaniach analitycznych i technologicznych wody i ścieków i opracowywaniu sanitarnych metod ich oczyszczania. Skarżący świadczy swoje usługi dla ubojni i zakładów mięsnych, wiejskiej stacji uzdatniania wody, służących fermom hodowlanym i indywidualnym użytkownikom. Skarżący uważa też, że Urząd Skarbowy nie dysponuje jasną interpretacją usług sanitarnych, a w Zeszytach Metodycznych Głównego Urzędu Statystycznego, na które organ ten powołuje się - brak jest opisu usług sanitarnych służących ekosystemowi.

9 Zenon P. zakwestionował zaprezentowaną przez organy podatkowe interpretację pojęcia usług sanitarnych, która obiera ten charakter usługom, które on wykonuje.

10 Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, a nadto podkreślił, że niedopuszczalne jest zwolnienie z opodatkowania każdej działalności gospodarczej, która zbliżona jest do działalności wymienionej w cytowanym rozporządzeniu, lub też która zawiera elementy takiej działalności. Również prowadzenie badań laboratoryjnych dla zakładów mięsnych nie mieści się w pojęciu określonym w pkt 6 i 7 par. 1 cytowanego rozporządzenia.

11 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

12 Skarga nie jest zasadna.

13 Podstawowym warunkiem uzyskania zwolnienia od podatków obrotowego i dochodowego podatnika osiągającego przychody z nowo uruchomionej działalności gospodarczej jest - zgodnie z dyspozycją par. 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 maja 1990 r. w sprawie zwolnienia od podatków obrotowego i dochodowego podatników osiągających przychody z niektórych rodzajów nowo uruchomionej działalności gospodarczej - prowadzenie działalności wymienionej w tym przepisie. Zasadniczą kwestią w związku z tym, wymagającą rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu, było ustalenie czy usługi sanitarne, które prowadzi skarżący, można zaliczyć do usług sanitarno-weterynaryjnych, wymienionych w par. 1 ust. 1 pkt 6 powołanego rozporządzenia Ministra Finansów i objętych przedmiotowym zwolnieniem. Nie negując faktu, że działalność skarżącego ma istotnie charakter usług sanitarnych, w szerokim znaczeniu tego pojęcia, i należy do zakresu usług wysoce społecznie użytecznych oraz pożądanych, to jednak wskazując na konieczność ścisłej interpretacji przepisów podatkowych, należy podzielić pogląd organów podatkowych I i II instancji, że działalność skarżącego nie mieści się w zakresie usług sanitarno-weterynaryjnych objętych przedmiotowym zwolnieniem.

14 Słuszny jest też pogląd Izby Skarbowej, iż niedopuszczalne jest zwolnienie każdej działalności gospodarczej, która zbliżona jest do działalności wymienionej w rozporządzeniu lub też która zawiera elementy takiej działalności. Zważyć bowiem należy, że - zgodnie z klasyfikacją usług zawartą w Zeszytach Metodycznych Głównego Urzędu Statystycznego nr 57 z 1985 r. - za usługi sanitarno-weterynaryjne uważa się: lecznictwo weterynaryjne, profilaktykę, badania laboratoryjne, nadzór sanitarno-weterynaryjny, usługi sanitarne w pomieszczeniach inwentarskich, a za usługi związane z przetwórstwem mięsnym uważa się czynności związane z ubojem zwierząt i drobiu oraz z wyrobem wędlin i innych przetworów mięsnych z surowca powierzonego.

15 Jak zatem z powyższego wynika, usługi prowadzone przez skarżącego nie mieszczą się w zakresie określonym w tej klasyfikacji.

16 Podkreślić należy, że zwolnienie podatkowe może być udzielane jedynie w sytuacji ścisłego przestrzegania warunków, od spełnienia których udzielenie tego rodzaju zwolnienia jest uzależnione, zaś w dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że dokonywanie wykładni rozszerzającej w tym zakresie nie jest dopuszczalne.

17 Skoro więc skarżący nie prowadzi działalności gospodarczej, wymienionej w par. 1 ust. 1 pkt 6 powołanego rozporządzenia, to stanowisko organów podatkowych odmawiających udzielenia przedmiotowego zwolnienia podstawowego jest zasadne.

18 Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 207 par. 5 Kpa skargę oddalił.