Wyrok z dnia 28 stycznia 1992 r., SA/Po 1386/91

wyrok z dnia 28 stycznia 1992 r., SA/Po 1386/91

Tekst

TEZY

1 Podatek od nieruchomości jest podatkiem majątkowym i nie jest uzależniony od dochodów uzyskiwanych z nieruchomości.

2 Do uiszczania podatku od nieruchomości zobowiązany jest właściciel ewentualnie posiadacz nieruchomości, niezależnie od tego, czy władanie nieruchomością wiąże się z uzyskiwaniem dochodu.

Uzasadnienie

3 Burmistrz Miasta i Gminy w Cz. decyzją z dnia 25 lutego 1991 r. ustalił Henrykowi Cz. podatek od nieruchomości za 1991 r. w kwocie 5.634.000 zł. Henryk Cz. posiada nieruchomość położoną w Cz. składającą się z gruntu o powierzchni 1291 m2, zabudowanego obiektem budowlanym z przeznaczeniem na magazyn o powierzchni 1160 m2, przy czym 60 m2 jest zajęte na cele mieszkalne, zaś 800 m2 było oddane w dzierżawę na działalność gospodarczą.

4 Od powyższej decyzji Henryk Cz. odwołał się podnosząc, że "magazyn obciążają narzuceni lokatorzy", wobec czego nie może być on wykorzystywany zgodnie z przeznaczeniem. Odwołujący się przedstawił również historię nieruchomości po 1945 r. i zakwestionował zasadność oraz wysokość ustalonego podatku.

5 Decyzją z dnia 29 czerwca 1991 r. Kolegium Odwoławcze przy Sejmiku Samorządowym Województwa P., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

6 W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, że podatek od nieruchomości jest podatkiem majątkowym pobieranym od właścicieli nieruchomości bez względu na to, czy nieruchomość ta przynosi dochód.

7 Zasady wymiaru tego podatku regulują przepisy ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. /Dz.U. nr 9 poz. 31/ o podatkach i opłatach lokalnych.

8 Zgodnie z art. 2 tej ustawy, obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży na właścicielach lub samoistnych posiadaczach nieruchomości. Podstawę opodatkowania określa zaś art. 4 ustawy, który stanowi, że dla budynków lub ich części oraz dla gruntów podstawą opodatkowania jest ich powierzchnia.

9 Wysokość stawek podatkowych ustala rada gminy w drodze uchwały, na podstawie art. 5 ust. 1 cyt. ustawy, przy czym stawki te nie mogą być wyższe od ustalonych przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1-5. Rada Miejsca w Cz., uchwałą z dnia 7 lutego 1991 r. ustaliła, że podatek ten od budynków mieszkalnych lub ich części związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą wynosi 15.000 zł rocznie od 1 m2, a od pozostałych budynków 3.000 zł, zaś od garaży, szop i budynków gospodarczych podatek obniżono do 400 zł za 1 m2.

10 Ustalony dla Henryka Cz. podatek uwzględnił obniżki wynikające z uchwały Rady Miejskiej a nadto fakt, że pomieszczenia magazynowe były wynajęte tylko do 15 maja 1991 r. zatem w pozostałej części roku opodatkowane są według stawki 400 zł za z 1 m2.

11 Henryk Cz. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając, że zaskarżona decyzja narusza decyzję Ministerstwa Finansów w jego sprawie z 1966 r. którą wówczas znacznie obniżono należny podatek ze względu na narzuconych lokatorów, których decyzja ta polecała władzom miejskim wykwaterować.

12 Skarżący kwestionuje w dalszym ciągu zasadność i wysokość wymierzonego podatku a nadto podnosi, że właściciel lub samoistny posiadacz nieruchomości ma prawo do pobierania pożytków z swojej nieruchomości i do władania nią, jednak przeszkodą w tym zakresie są lokatorzy zamieszkali w tym obiekcie

13 W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

14 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

15 Skarga Henryka Cz. nie mogła być uwzględniona. Podstawą prawną ustalenia skarżącemu podatku od nieruchomości jest ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31/ oraz zgodnie z art. 5 ust. 1 tej ustawy Uchwała Rady Miejskiej w Cz., określająca wysokość stawek tego podatku.

16 Wobec powyższego, na rozstrzygnięcie merytoryczne w niniejszej sprawie nie może wywrzeć wpływu - wbrew temu co utrzymuje skarżący - stanowisko Ministerstwa Finansów z 1966 r. umożliwiające mu uzyskanie ulgi podatkowej.

17 Organ I instancji, opierając się zatem na przepisach cyt. ustawy oraz na postanowieniach uchwały nr IX/34/91 Rady Miejskiej w Cz. z dnia 7 lutego 1991 r. prawidłowo ustalił wysokość podatku od nieruchomości skarżącego.

18 Podkreślić należy, że obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości nie jest zależny od dochodu, który ewentualnie właściciel tej nieruchomości uzyskuje. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 cyt. ustawy obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży na właścicielach lub samoistnych posiadaczach nieruchomości. W myśl zaś art. 4 ust. 1 ustawy - podstawę opodatkowania dla budynków lub ich części oraz dla gruntów - stanowi ich powierzchnia.

19 Przepis art. 5 ust. 1 ustawy określa maksymalne stawki, których nie może przekraczać uchwała rady gminy, określająca szczegółowo stawki podatku od budynków lub ich części oraz gruntu, zróżnicowane w zależności od tego czy są one związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Stwierdzić należy, że uchwała Rady Miejskiej w Cz. nie przekroczyła ustalonych w tym zakresie ustawowo stawek podatkowych. Brak również podstaw do kwestionowania łącznej wysokości naliczonego podatku.

20 Zauważyć też należy, że organ I instancji uwzględnił fakt, że pomieszczenia magazynowe będące częścią przedmiotowej nieruchomości były związane z działalnością gospodarczą jedynie do 15 maja 1991 r.

21 Natomiast okoliczność, że skarżący z własnej woli nie pobiera czynszu od lokatorów zamieszkałych w jego nieruchomości nie ma znaczenia prawnego dla ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości.