Wyrok z dnia 10 kwietnia 2001 r., I SA/Po 19/00

wyrok z dnia 10 kwietnia 2001 r., I SA/Po 19/00

Tekst

TEZY

1 Jeżeli nie zachodzą okoliczności uzasadniające wystawienie korekt faktur, ani też nie zostają one wystawione zgodnie z zasadami określonymi w przepisach o podatku od towarów i usług, to ich wystawienie nie rodzi prawa do obniżenia podatku należnego.

Uzasadnienie

2 Spółka wystawiała korekty do rachunków uproszczonych na rzecz odbiorców określonych umownie jako "odbiorca detaliczny 3000" oraz dokonała korekty faktury VAT na rzecz konkretnego odbiorcy.

3 Kwestionowane korekty rachunków uproszczonych nie dotyczyły konkretnego odbiorcy detalicznego, lecz były sporządzone na zakończenie dnia jako podsumowanie sprzedaży dokonanej w tym dniu na rzecz odbiorców detalicznych.

4 Z tego też względu zarówno rachunki jak i korekty do tych rachunków nie zawierały oznaczenia nabywcy i wystawione były na odbiorcę oznaczonego umownie przez spółkę jako. "Odbiorca detaliczny 3000". Ponieważ na podstawie przedstawionych dokumentów w postaci rachunków uproszczonych i korekt do rachunków uproszczonych nie można było ustalić, czy przedmiotowe korekty rzeczywiście miały miejsce, a zgromadzony materiale dowodowy potwierdzał fakt, iż wystawienie powyższych korekt było bezzasadne, Inspektor Kontroli Skarbowej zakwestionował prawo spółki do obniżenia na ich podstawie podatku należnego. Z materiału dowodowego wynikało bowiem, iż brak było w spółce dowodów "WZ" i "PZ" odzwierciedlających ruch towarów w magazynie spółki w przypadku zwrotów towarów i reklamacji. Strona nie przedstawiła również dowodów potwierdzających zasadność wystawienia korekt.

5 Inspektor Kontroli Skarbowej stwierdził, że wystawiając te dokumenty spółka zaniżyła podatek należny.

6 Ponadto w wyniku kontroli stwierdzono, iż spółka bezpodstawnie obniżyła podatek należny na podstawie korekty faktury VAT wystawionej na rzecz konkretnego odbiorcy. Na podstawie przeprowadzonych czynności sprawdzających u tego nabywcy ustalono, iż ww. korekta faktur VAT nie miała miejsca ponieważ nabywca nie posiadał oryginału tej korekty faktury VAT, a zakupiony towar pozostawał w jego użytkowaniu, nie był reklamowany ani też zwracany, nie wystąpiły również inne sytuacje, w których wystawienie korekty byłoby zasadne.

7 Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej.

8 Na rozstrzygnięcie Izby Skarbowej podatnik złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

9 W skardze spółka zarzuciła organowi odwoławczemu m.in.: nieuwzględnienie przez organ kontrolny, przy podejmowaniu decyzji w zakresie podatku od towarów i usług, sposobu funkcjonowania w spółce programu komputerowego - magazynowego oraz bezpodstawne uznanie korekt faktur VAT i rachunków uproszczonych dokonanych przez Spółkę za pozbawione tytułu prawnego.

10 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego znajdującego zastosowanie do ustalonego w sprawie stanu faktycznego.

12 Kwestią sporną w niniejszej sprawie było wyjaśnienie czy dokumenty sprzedaży - faktury VAT, rachunki uproszczone oraz ich korekty wystawione przez skarżącą Spółkę dla potrzeb rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług spełniały wymogi określone w ustawie o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym i jaki skutek wywołało ich wystawienie.

13 Zgodnie z przepisem art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ wystawienie faktury, w której została wykazana kwota podatku, zobowiązuje osobę prawną, jednostkę organizacyjną nie mającą osobowości prawnej lub osobę fizyczną do zapłaty podatku od towarów i usług także wówczas gdy dana sprzedaż nie była objęta obowiązkiem podatkowym albo została zwolniona od podatku.

14 W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że przepis art. 33 ust. 1 cytowane/ ustawy skierowany Jest zarówno do podatników podatku od towarów i usług jak i osób nie będących podatnikami tego podatku. Każdy wystawca faktury musi się liczyć z koniecznością jego zapłaty. Samo wystawienie faktury zobowiązuje do zapłaty podatku nawet gdy nie doszło do dokonania faktycznego czynności opodatkowanej /vide - wyroki NSA z dnia 19 listopada 1999 r., III SA 7829/98, z dnia 22 września 1999 r., SA/Sz 1306/98, z dnia 8 września 1999 r. I SA/Lu 358/97.

15 Skarżąca w skardze i pismach procesowych podnosi, że wystawienie poszczególnych dokumentów handlowych wynikało z przyjętych rozwiązań w zakresie skomputeryzowania obrotu również w zakresie wewnętrznym. Zdaniem skarżącej, dokumenty wystawione w sytuacjach kiedy nie doszło do faktycznej sprzedaży, nie mogą stanowić wiążącej podstawy do ustalenia podatku należnego wykazanego w takich dokumentach, które następnie zostały skorygowane.

16 System wewnętrznych rozliczeń poszczególnych jednostek firmy w zakresie wydawania sprzedawanego towaru z magazynu do sprzedaży itp. jest wewnętrzną sprawą danej firmy.

17 Jeżeli w wyniku zastosowania określonego rozwiązania do obiegu dokumentów mających obrazować operacje gospodarcze - w tym przypadku sprzedaż - powstaje dokument spełniający wymogi ustawy, a z przepisów której wynika obowiązek zapłaty podatku, to w momencie zaistnienia takiej okoliczności jak przewidziana w przepisie art. 33 ust. 1 cyt. ustawy powstaje obowiązek zapłaty podatku.

18 Organ odwoławczy słusznie podniósł, że brak było podstaw do anulowania faktur nawet w sytuacji gdy nie doszło do sprzedaży. Jednakże skarżąca nie wykazała, że do sprzedaży rzeczywiście nie doszło.

19 Sprawę wystawienia faktur korygujących regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów, które stanowią w jakich okolicznościach można wystawić fakturę korygującą oraz zasady wystawienia takich faktur.

20 W przedmiotowej sprawie nie zachodziły okoliczności uzasadniające wystawienie takich faktur, ani też podatnik nie wystawił tych faktur zgodnie z zasadami określonymi w cytowanym rozporządzeniu.

21 Wobec powyższego Sąd na zasadzie przepisu art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ oddalił skargę.