Wyrok z dnia 12 marca 1998 r., I SA/Po 1361/97

wyrok z dnia 12 marca 1998 r., I SA/Po 1361/97

Tekst

TEZY

1 1. Ani prawo podatkowe, ani kodeks cywilny nie zakazują w przyszłości dokonywania darowizny przez poprzednio obdarowanego na rzecz poprzedniego darczyńcy. Tego rodzaju sytuacje mają często miejsce między członkami najbliższej rodziny i związane być mogą z poprawą sytuacji finansowej jednej ze stron. Niewątpliwie o czynności pozornej można byłoby mówić wtedy, gdyby te dwie umowy darowizny zostały zawarte w tej samej dacie.

2 2. W dotychczasowym orzecznictwie zarówno Naczelny Sąd Administracyjny, jak i Sąd Najwyższy wypowiadali się przeciwko stosowaniu w sprawach podatkowych zasady "in dubio pro fisco" stwierdzając, że wszelkie niejasności czy też wątpliwości dotyczące stanu faktycznego nie mogą być rozstrzygane na niekorzyść podatnika.

Uzasadnienie

3 Naczelny Sąd Administracyjny, po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy, zważył, co następuje:

4 Zgodnie z art. 51 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ - sąd nie jest związany granicami skargi. Oznacza to, iż ma on obowiązek rozpoznawać sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej z punktu widzenia zgodności z prawem całego toku postępowania podatkowego i zastosowania przepisów prawa materialnego. Nie jest przy tym skrępowany sposobem sformułowania skargi, użytymi argumentami i wnioskami. Granice rozpoznawania skargi przez sąd wyznaczone są przez kryterium legalności decyzji /art. 21 ustawy o NSA/, to jest całokształt tylko prawnych aspektów i tylko tego stosunku prawnopodatkowego, który jest objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia organów podatkowych.

5 W niniejszej sprawie - zdaniem składu orzekającego - występują istotne wątpliwości czy umowę darowizny dokonaną przez Marię K. w dniu 5.04.1995 r. na rzecz siostry Joanny M. można zakwalifikować jako pozorną. Ani prawo podatkowe, ani kodeks cywilny nie zakazują bowiem w przyszłości dokonywania darowizny przez poprzednio obdarowanego na rzecz poprzedniego darczyńcy. Tego rodzaju sytuacje mają często miejsce między członkami najbliższej rodziny i związane być mogą z poprawą sytuacji finansowej jednej ze stron. W niniejszej sprawie niewątpliwie o czynności pozornej można byłoby mówić wtedy, gdyby te dwie umowy darowizny zostały zawarte w tej samej dacie.

6 W swym dotychczasowym orzecznictwie zarówno Naczelny Sąd Administracyjny, jak i Sąd Najwyższy /por. np. wyrok NSA III SA 964/87 - OSP 1990 z. 5-6 poz. 251 i wyrok SN III ARN 50/92 - OSP 1994 z. 3 poz. 39/ wypowiadali się przeciwko stosowaniu w sprawach podatkowych zasady "in dubio pro fisco" stwierdzając, że wszelkie niejasności czy też wątpliwości dotyczące stanu faktycznego nie mogą być rozstrzygane na niekorzyść podatnika.

7 Z tych zatem względów, na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 1 i 3 oraz art. 55 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzeczono jak w sentencji wyroku.