Wyrok z dnia 2 lipca 1997 r., SA/Lu 2063/95

wyrok z dnia 2 lipca 1997 r., SA/Lu 2063/95

Tekst

TEZY

1 Prowadzenie ewidencji określonej w art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./. w sposób zapewniający gromadzenie danych zgodnie z danymi zawartymi w dokumentach, dotyczących danych operacji gospodarczych, zachowując "wierność danych zaewidencjonowanych", wyłącza możliwość zastosowania art. 27 ust. 5 pkt 2 cytowanej ustawy.

Sentencja

2 uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie określenia wartości zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do kwietnia 1994 r. oraz od czerwca do grudnia 1994 r.

Uzasadnienie

3 Sąd zważył, co następuje:

4 Wskazać trzeba przede wszystkim, iż jedynym z elementów konstrukcji podatku o VAT jest to, iż podatek ten obliczony jest od podstawy opodatkowania tj. od obrotu, ale do zapłaty przypada nie cała obliczona w ten sposób kwota, lecz pomniejszona o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług i wykazanego w fakturach dostawców /art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o VAT/.

5 Jednakże przysługujące podatnikowi prawo obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, uzależnione jest od spełnienia warunków wymienionych w ustawie /art. 19 ust. 3/. Jak wynika z treści tego przepisu, obniżenie podatku należnego następuje w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę, rachunek uproszczony /w przypadku określonym w art. 14 ust. 3 ustawy o VAT/ lub dokument odprawy celnej albo w miesiącu następnym. Tak więc, jak wynika z cyt. wyżej przepisu /w sposób nie budzący wątpliwości/, podatnik nie ma możliwości wyboru dowolnego miesiąca odliczenia podatku, bowiem przepis ten określił zakres czasowy rozliczenia, ograniczając go tylko do rozliczenia za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę (...), albo w miesiącu następnym. Jednakże omawiany przepis - wbrew stanowisku Izby Skarbowej - nie wprowadził terminu obniżenia podatku należnego, którego naruszenie spowodowałoby utratę tego uprawnienia. W tym stanie prawnym brak było przeszkód do dokonania - jak to miało miejsce w sprawie niniejszej - w deklaracji podatkowej VAT-7 za grudzień 1994 r. złożonej przez skarżącego korekty podatku zawartego w fakturach na zakup materiałów inwestycyjnych za miesiące od marca do października 1994 r. tj. za te miesiące w których podatnik otrzymał faktury. W ocenie Sądu, spełniony został warunek z art. 19 ust. 3 ustawy o VAT, bowiem rozliczenie podatku nastąpiło z miesiące, w których skarżący otrzymał faktury. Tak więc, wbrew stanowisku organu odwoławczego, Stefan P. - nie utracił prawa do odliczenia podatku naliczonego za wymienione wyżej miesiące.

6 Stwierdzić trzeba, iż wygaśnięcie tego prawa /w okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy/ nie jest przewidziane żadnym przepisem ustawy o VAT.

7 W świetle powyższych wywodów stwierdzić należy, iż przepis art. 19 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie wprowadził terminu obniżenia podatku należnego, którego naruszenie spowodowałoby utratę tego uprawnienia.

8 Żaden z przepisów cyt. ustawy nie wprowadził zakazu skorygowania deklaracji podatkowej i obniżenia kwoty podatku należnego, jednakże pod warunkiem, iż obniżenie podatku należnego następuje w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę, rachunek uproszczony, dokument odprawy celnej albo w miesiącu następnym.

9 Przedstawiony wyżej pogląd zbieżny jest ze stanowiskiem wyrażonym w wyroku NSA z dnia 25 marca 1997 r. III SA 1852/95 oraz w nie publikowanych wyrokach NSA: z dnia 7 marca 1996 r. - SA/Ł 2134/95 i 30 maja 1996 r. - SA/Sz. 2187-2190/95.

10 W świetle powyższych wywodów, nieuprawnionym było zastosowanie wobec skarżącego sankcji z art. 27 ust. 5 pkt 2 ustawy VAT.

11 Jak wynika z akt skarżący prowadził ewidencję określoną w art. 27 ust. 4 tejże ustawy w sposób zapewniający gromadzenie danych zgodnych z danymi zawartymi w dokumentach, dotyczących danych operacji gospodarczych, zachowując "wierność danych zaewidencjonowanych". Działał więc zgodnie z ww. przepisami prawa, co wyłącza możliwość zastosowania art. 27 ust. 5 pkt 2 cyt. ustawy.

12 Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ - orzekł jak w sentencji.