Postanowienie z dnia 12 września 2002 r., I SA/Lu 368/02

postanowienie z dnia 12 września 2002 r., I SA/Lu 368/02

Tekst

TEZY

1 Interes prawny musi wynikać z konkretnego przepisu prawa, który odnosi się do uprawnień lub obowiązków danego podmiotu. Oznacza zatem istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżoną decyzją.

2 Jest on oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć konkretna norma prawna, przewidująca w odniesieniu do konkretnego podmiotu i w określonym stanie faktycznym możliwość wydania określonej decyzji, czy też podjęcia określonej czynności.

Sentencja

3 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Bolesława P. na decyzję Izby Skarbowej w L. Ośrodek Zamiejscowy w Z. z dnia 2 marca 2002 r. (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w opłacie skarbowej postanawia - skargę odrzucić.

Uzasadnienie

4 Bolesław P. wniósł skargę na decyzję organu podatkowego odmawiającą stwierdzenia nadpłaty opłaty skarbowej od czynności nabycia samochodu marki Liaz (...). Z dołączonej do skargi zaskarżonej decyzji wynika, iż wydana ona została wobec Henryki P. zam. K. 32, która w dniu 11 października 2001 r. kupiła przedmiotowy samochód od Józefa P.

5 Stosownie do art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy kto ma w tym interes prawny, prokurator. Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób oraz organ wskazany w art. 33 ust. 3 tej ustawy.

6 Interes prawny musi wynikać z konkretnego przepisu prawa, który odnosi się do uprawnień lub obowiązków danego podmiotu. Oznacza zatem istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżoną decyzją.

7 Jest on oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć konkretna norma prawna, przewidująca w odniesieniu do konkretnego podmiotu i w określonym stanie faktycznym możliwość wydania określonej decyzji, czy też podjęcia określonej czynności. Tak rozumianego interesu prawnego we wniesieniu skargi skarżący nie wykazuje.

8 Skoro Bolesław P. nie jest uprawniony do wniesienia skargi podlegała ona odrzuceniu, stosownie do art. 27 ust. 2 cyt. ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, co mając na uwadze orzeczono jak w postanowieniu.