Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok z dnia 28 kwietnia 1995 r., SA/Ł 1855/94

Sąd
NSA oz. w Łodzi
Sygnatura
SA/Ł 1855/94
Data
Forma
Wyrok
Hasła
Kombatanci
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

TEZY

1 Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. nr 17 poz. 75 ze zm./ kombatantami są osoby, które brały udział w wojnach, działaniach zbrojnych i powstaniach narodowych, wchodząc w skład formacji wojskowych lub organizacji walczących o suwerenność i niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej.

2 A zatem warunkiem uznania określonej osoby za kombatanta jest przynależność do określonej formacji /organizacji/, w ramach której osoba ta uczestniczyła w działalności wymienionej w art. 1 ust. 2 ustawy. Jednakże Milicja Obywatelska - chociaż miała charakter formacji zmilitaryzowanej - nie była formacją wojskową; nie była również organizacją walczącą o suwerenność i niepodległość Polski. Wchodziła natomiast w skład aparatu bezpieczeństwa publicznego.

Sentencja

3 Oddala skargę.

Uzasadnienie

4 Trybunał Konstytucyjny w orzeczeniu z dnia 15 lutego 1994 r. K 15/93 /OTK 1994 cz. I poz. 4/ orzekł, iż nieprzyznanie uprawnień kombatanckich osobom spoza struktur urzędów bezpieczeństwa, Służby Bezpieczeństwa i Informacji Wojskowej, które nie wykonywały zadań związanych ze zwalczaniem działaczy i organizacji niepodległościowych jest niezgodne z konstytucyjną zasadą równości wobec prawa. Wynika z tego, że sam fakt zatrudnienia w Milicji Obywatelskiej nie daje podstaw do pozbawienia uprawnień kombatanckich; konieczne jest jeszcze ustalenie i ocena rodzaju zadań tam wykonywanych.

5 W rozpatrywanej sprawie nie ma to jednak żadnego znaczenia, gdyż pozbawienie uprawnień kombatanckich miało wystarczającą podstawę w art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach (...).

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 2 orzeczeniach.

  1. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 sierpnia 2001 r., III RN 132/00
  2. Wyrok z dnia 3 grudnia 1999 r., SA/Rz 885/99