Wyrok z dnia 12 kwietnia 2000 r., SA/Bk 1283/99

wyrok z dnia 12 kwietnia 2000 r., SA/Bk 1283/99

Tekst

TEZY

1 Późniejsze doręczenie decyzji organu I instancji stronie reprezentowanej w postępowaniu administracyjnym przez kuratora ustanowionego na podstawie art. 34 Kpa, któremu została uprzednio doręczona decyzja w danej sprawie, nie powoduje otwarcia od początku dla strony terminu do wniesienia odwołania; czternastodniowy termin do wniesienia odwołania liczy się od dnia doręczenia decyzji kuratorowi.

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę Andrzeja S. na postanowienie Wojewody P. z dnia 20 sierpnia 1999 r. (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Uzasadnienie

3 Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 1999 r. (...) Wojewoda P. na podstawie art. 134 Kpa stwierdził, że odwołanie Andrzeja S. od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia 9.10.1998 r. w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego zostało wniesione z uchybieniem terminu.

4 Wskazano w uzasadnieniu, że decyzja organu I instancji została doręczona ustanowionemu do reprezentowania Andrzeja S. kuratorowi z pokwitowaniem jej odbioru dnia 9.10.1998 r. Odwołanie nie zostało złożone i decyzja stała się ostateczną. Złożone przez stronę w dniu 30.06.1999 r. odwołanie jest spóźnione.

5 Podniesiono, że wyżej wymieniony nie wnosił o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.

6 W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie Andrzej S. zarzucił naruszenie przepisów prawa:

7 - art. 65 par. 1 i par. 2 Kpa poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy obowiązkiem organu było stwierdzenie swojej niewłaściwości i przekazanie sprawy organowi właściwemu,

8 - art. 7 i art. 8 Kpa poprzez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych,

9 - art. 9 Kpa, co spowodowało, że pismo, które stanowiło wniosek o wznowienie postępowania zostało potraktowane jako odwołanie.

10 Domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy organowi I instancji celem wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji o wymeldowaniu.

11 Skarżący w uzasadnieniu skargi dowodził, że jego pismo, które złożył w dniu 30.06.1999 r. /po otrzymaniu decyzji w przedmiocie wymeldowania dnia 21.06.1999 r./ mimo, że zatytułowane zostało "odwołanie", to w rzeczywistości stanowiło wniosek o wznowienie postępowania. O tym miała świadczyć jego treść. Skarżący dowodził, że powoływał się na przesłanki wznowienia wyszczególnione w art. 145 par. 1 pkt 1 Kpa oraz art. 145 par. 1 pkt 5 Kpa. Wyjaśnił też powody nieuczestniczenia w postępowaniu, które zakończyło się wydaniem decyzji o jego wymeldowaniu. Powoływał się na nieznajomość prawa podkreślając, że obowiązkiem organu było prawidłowe zakwalifikowanie jego "odwołania" na podstawie wnikliwej analizy treści pisma. Ponieważ właściwym organem do wznowienia postępowania był organ I instancji, zaś pismo zostało wniesione do organu odwoławczego, to ten ostatni organ powinien przekazać je według właściwości.

12 Odpowiadając na skargę Wojewoda P. wnosił o oddalenie skargi. Podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu postanowienia konkludując, że skarga zaprzecza rzeczywistemu celowi pisma z dnia 30 czerwca 1999 r., którego celem było odwołanie od decyzji z dnia 9 października 1998 r.

13 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

14 Skarga podlegała oddaleniu.

15 Zasadnie organ odwoławczy po wniesieniu odwołania badał, czy zostały spełnione wymogi formalne tegoż odwołania, do których zalicza się zachowanie terminu. Wbrew zarzutowi skargi treść pisma z dnia 30.06.1999 r. Andrzeja S. zatytułowanego "odwołanie" nie dawała żadnych podstaw do zakwalifikowania go jako wniosku o wznowienie postępowania - jak obecnie dowodzi skarżący.

16 Andrzej S. polemizował bowiem w wyżej wskazanym piśmie z ustaleniami decyzji o wymeldowaniu z dnia 9.10.1998 r., domagając się ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy.

17 Pismo zakończył słowami "informacja, data przyjęcia decyzji, otrzymałem dnia 21.06.1999 r." Powyższe wyklucza, by w dacie składania /30.06.1999 r./ pisma zatytułowanego "odwołanie" faktycznym zamiarem jego autora był wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji. Andrzej S. uważał bowiem błędnie, że doręczenie mu decyzji organu I instancji nastąpiło dnia 21.06.1999 r. W tej dacie pokwitował on odbiór decyzji, ale skutecznie była ona doręczona w postępowaniu z udziałem kuratora ustanowionego dla nieznanego z miejsca pobytu. Nastąpiło to dnia 9.10.1998 r., zatem termin do wniesienia odwołania upłynął dnia 23 października 1998 r.

18 Późniejsze doręczenie decyzji organu I instancji stronie reprezentowanej w postępowaniu administracyjnym przez kuratora ustanowionego na podstawie art. 34 Kpa, któremu została doręczona decyzja w danej sprawie nie powoduje otwarcia od początku dla strony terminu do wniesienia odwołania.

19 14-dniowy termin do wniesienia odwołania liczy się od daty doręczenia decyzji kuratorowi. Jeżeli strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu pozytywnie załatwionego to jej odwołanie wniesione w terminie 14-tu dni od doręczenia do jej rąk decyzji administracyjnej organu I instancji podlega załatwieniu w trybie art. 134 Kpa.

20 Skoro odwołanie Andrzeja S. zostało wniesione po upływie kilku miesięcy od doręczenia decyzji kuratorowi go reprezentującemu w postępowaniu administracyjnym i nie zawierało wniosku o przywrócenie terminu - zasadnie Wojewoda P. stwierdził zaskarżonym postanowieniem o uchybieniu terminu.

21 Zarzuty skargi pozostają bezzasadne, dlatego na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak na wstępie.