Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., OZ 569/04

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., OZ 569/04

Tekst

TEZY

1 Zgodnie z art. 95 par. 2 Kodeksu cywilnego wszelkie czynności dokonywane przez pełnomocnika strony w granicach udzielonego umocowania pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Róży C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2004 r. 6/II SA 221/03 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 października 2002 r. w przedmiocie scalenia gruntów (...) postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

3 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2004 r., 6/II SA 221/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek Róży C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 października 2002 r. We wniosku jako przyczynę niezawinionego uchybienia terminu wskazano nienależyte działanie adwokata, który nie uiścił wpisu stałego od skargi, co doprowadziło do jej odrzucenia. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła skarżąca Róża C., reprezentowana przez adwokata Barbarę K., wnosząc o jego zmianę i przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zaskarżonemu postanowieniu postawiono zarzut obrazy art. 58 par. 1 Kpa i art. 87 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Argumenty zaprezentowane w zażaleniu są bezzasadne. W niniejszej sprawie Sąd I instancji prawidłowo odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, respektując art. 86 i art. 87 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy wyjaśnić, że stosownie do art. 86 par. 1 tej ustawy Sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Strona powinna we wniosku wykazać, że uchybienie terminu zaszło z przyczyn przez nią niezawinionych.

6 W przedmiotowej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uchybienie terminu do wniesienia sprzeciwu powstało z przyczyn, które nie sposób uznać za niezawinione. O braku winy w uchybieniu terminu można bowiem dowodzić wyłącznie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku /por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r. V SA 793/02 Monitor Prawniczy 2002 nr 23 str. 1059/. Skarżąca ustanowiła pełnomocnika procesowego w sprawie, którego nienależyte działanie doprowadziło do odrzucenia skargi i w rezultacie do pozbawienia jej drogi do sądu. Zgodnie jednak z art. 95 par. 2 Kodeksu cywilnego wszelkie czynności dokonywane przez pełnomocnika strony w granicach udzielonego umocowania pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego. Tym samym działania te należy traktować tak, jakby były podejmowane przez samego mocodawcę, a zatem nie można przyjąć, że skarżąca uchybiła terminowi bez swej winy /por. postanowienie SN z dnia 15 grudnia 1999 r. II UKN 678/99 - OSNAPU 2001 nr 11 poz. 402/.

7 Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.