Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2005 r., OZ 1615/04
postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2005 r., OZ 1615/04Otwórz w aplikacji
Tekst
TEZY
1 Fakt, iż pełnomocnik dokonał opłaty zażalenia na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej za pomocą znaków opłaty sądowej, nie może stanowić przesłanki do jego odrzucenia ponieważ zgodnie z art. 220 par. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ zażalenie wniesione na postanowienie o odrzuceniu skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania wolne są od wpisu.
Sentencja
2 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stanisława S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 16 listopada 2004 r. II SA/Bk 111/04 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 7 października 2004 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Stanisława S. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 9 stycznia 2004 r. (...) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie, 2. oddalić zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 7 października 2004 r. II SA/Bk 111/04.
Uzasadnienie
3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 16 listopada 2004 r. odrzucił zażalenie Stanisława S. na postanowienie tego Sądu z dnia 7 października 2004 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, jako niewłaściwie opłacone. Pełnomocnik skarżącego wniósł wpis od tego zażalenia umieszczając na piśmie znaki opłaty sądowej, co, zdaniem Sądu, było niezgodne z dyspozycją art. 219 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.
4 Od powyższego postanowienia zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Stanisław S., reprezentowany przez adwokata Leszka W., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego podniósł, iż nie można się zgodzić ze stanowiskiem Sądu i uznać je za słuszne. Zdaniem pełnomocnika bezspornym jest, iż opłata została wniesiona. Znaki opłaty sądowej są znakami, które można zakupić jedynie w kasie sądowej Stąd też, aby jej otrzymać należy fizycznie wpłacić do tej kasy środki finansowe, a powyższe znaki są potwierdzeniem dokonania wpłaty w kasie. Dlatego też pełnomocnik podnosi, iż wymóg wynikający z art. 219 par. 2 przytoczonej ustawy został spełniony, gdyż dokonał on wpłaty gotówkowej do kasy Sądu, a znaki opłaty sądowej są dowodem dokonania tej wpłaty.
5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
6 Zgodnie z art. 220 par. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, zażalenie wniesione na postanowienie o odrzuceniu skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania wolne są od wpisu. Tak więc fakt, iż pełnomocnik dokonał opłaty zażalenia na postanowienie z dnia 7 października 2004 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej za pomocą znaków opłaty sądowej, nie może stanowić przesłanki do jego odrzucenia.
7 Z tego powodu zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu na podstawie art. 188 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
8 W tym stanie rzeczy Sąd zarządził połączenie do wspólnego rozpoznawania sprawę z zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 7 października 2004 r. II SA/Bk 111/04 o odrzuceniu skargi kasacyjne na zasadzie art. 111 par. 2 w zw. z art. 193 i art. 198 wskazanej ustawy.
9 Odnosząc się do zażalenia skarżącego na postanowienie z dnia 7 października 2004 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
10 Art. 219 par. 2 wskazanej ustawy stanowi, iż opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Jest to jedyna dopuszczalna forma wniesienia opłaty sądowej, w tym także wpisu od skargi kasacyjnej. Pogląd ten potwierdzony został orzecznictwem NSA - patrz postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2004 r., FZ 28/04 /ONSAiWSA 2004 Nr 1 poz. 4/, postanowienie NSA z dnia 7 maja 2004 r., FSK 572/04 /Przegląd Podatkowy 2004 nr 10 str. 60/, postanowienie NSA z dnia 31 maja 2004 r., FSK 212/04 /Monitor Podatkowy 2004 nr 7 str. 2/. Dlatego też słusznym jest stanowisko Sądu I instancji, iż skarga kasacyjna opłacona za pomocą znaków opłaty sądowej jest skargą nieopłaconą i z tego powodu podlega odrzuceniu na mocy art. 221 tej ustawy.
11 Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.