Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2011 r., I OZ 998/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2011 r., I OZ 998/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 519/10 o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki w rozstrzygnięciu Sądu z dnia 15 października 2010 r. w sprawie ze skargi E. F. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 519/10 oddalającego skargę E. F. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie należności pieniężnych związanych ze zwolnieniem ze służby wojskowej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 18 października 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 519/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w rozstrzygnięciu tego Sądu z 15 października 2010 r. w ten sposób, że w miejsce oznaczenia orzeczenia "Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej" wpisano "Postanowienie".

3 Sąd pierwszej instancji wskazał, że oczywista omyłka polegała na oznaczeniu orzeczenia z 15 października 2010 r. jako wyroku, podczas gdy w rzeczywistości rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku o uzupełnienie wyroku przyjmuje formę postanowienia (stosownie do art. 160 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej jako p.p.s.a.). Powołano także postanowienie NSA z 1 lipca 2009 r., sygn. akt II OZ 548/09, w którym sąd ten stwierdził, że "błędne zatytułowanie orzeczenia nie stanowi istotnego naruszenia prawa i nie wpływa na treść rozstrzygnięcia".

4 W zażaleniu na powyższe postanowienie sądu pierwszej instancji, E. F. wniósł o "uchylenie w całości powyższych orzeczeń oraz wydanie wyroku stwierdzającego nieważność w całości w dacie wydania dwu decyzji Ministra ON z dn. [...].03.2001 r. nr [...] i z dn. [...].04.2001 r. nr [...] (...), które obecnie stały się bezprzedmiotowe (...) w wyniku wydania nowej decyzji Ministra ON z dn. [...].05.2005 r. nr [...]". W dalszej części zażalenia, skarżący przedstawiał kolejne wnioski związane ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej oraz przyznaniu uprawnień i uposażenia.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

7 Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd prezentowany w orzecznictwie, że błędne oznaczenie formy orzeczenia jako "wyroku" zamiast "postanowienia" może podlegać sprostowaniu z urzędu, stosownie do treści art. 156 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 1763/07, z 14 października 2009 r., sygn. akt I OSK 169/09, z 26 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 455/09, czy z 27 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 899/09).

8 Jednocześnie, Naczelny Sąd Administracyjny pragnie podkreślić, że niniejsze postanowienie obejmuje jedynie kontrolę sprostowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzeczenia tego sądu z 18 października 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny nie może na tym etapie postępowania wypowiadać się w kwestiach merytorycznych, które skarżący podnosił w zażaleniu i kierowanych następnie do sądu pismach.

9 Zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Zatem nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, należało stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.