Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2012 r., I OZ 88/12

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2012 r., I OZ 88/12

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.M. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 9/06 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie i odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym zarządzeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek M. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 22 września 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 9/06. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż skarżący w sporządzonym osobiście przez siebie wniosku nie zawarł żadnego uzasadnienia, nie nadesłał też jednocześnie skargi kasacyjnej, w związku z czym wezwano pełnomocnika strony, działającego w ramach przyznanego prawa pomocy, do uzupełnienia braków wniosku, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia środka procesowego bez rozpoznania. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego złożył pismo, w którym oświadczył, iż nie jest mu znana przyczyna uchybienia terminu oraz okoliczności uprawdopodabniające przyczynę uchybienia terminu i z tego powodu bezpośrednio zwrócił się pisemnie do swojego mocodawcy o wyjaśnienie tych okoliczności bezpośrednio Sądowi. Nadto wyjaśnił, że kwestia wniesienia skargi kasacyjnej była już przedmiotem oceny poprzedniego pełnomocnika z urzędu, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie do złożonego pisma obecnie reprezentujący stronę adwokat załączył własną opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wskazując, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie wyłącza uprawnienia jego pełnomocnika do sporządzenia i złożenia takiej opinii. Z uwagi na nieuzupełnienie braków wniosku w terminie Wojewódzki Sąd Administracyjny zarządził pozostawienie go bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 w zw. z art. 87 § 1, § 2 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.".

3 Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł M. M., reprezentowany przez adwokata z urzędu, zarzucając Sądowi naruszenie art. 49 § 1 P.p.s.a. i domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu pełnomocnik strony podkreślił, iż Sąd winien był – po otrzymaniu oświadczenia o braku wiedzy pełnomocnika co do przyczyny uchybienia terminu oraz o braku kontaktu ze skarżącym – wezwać osobiście stronę do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zaskarżone zarządzenie podlega uchyleniu, jednakże z przyczyn odmiennych, niż wskazane w zażaleniu.

5 Art. 87 § 5 P.p.s.a. stanowi, iż po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. W przedmiotowej sprawie wniosek M. M., złożony w dniu 17 sierpnia 2011 r., zawierał żądanie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 22 września 2006 r. Zatem wniosek taki złożony został niewątpliwie po upływie roku od uchybionego terminu, nawet jeśli przyjąć, iż roczny termin, o jakim mowa w art. 87 § 5 P.p.s.a. rozpoczął swój bieg po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 26 czerwca 2007 r., sygn. akt I OZ 459/07, którym oddalono zażalenie na postanowienie z dnia 7 marca 2007 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 22 września 2006 r., sporządzonej osobiście przez skarżącego. We wniosku tym nie zawarto żadnych okoliczności, które mogłyby zostać uznane za wskazujące na wyjątkowy przypadek w myśl art. 87 § 5 P.p.s.a.

6 Oznacza to, iż zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wzywające pełnomocnika strony do uzupełnienia braków wniosku było niezasadne, bowiem wniosek ten podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny na podstawie art. 88 P.p.s.a.

7 Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone zarządzenie za wydane z naruszeniem art. 87 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 88 i art. 188 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 tej ustawy.