Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2013 r., I OZ 776/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2013 r., I OZ 776/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 18 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1083/12 odrzucające skargę kasacyjną K. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1083/12 oddalającego skargę K. i J. A. na decyzję Generalnego Inspektora Danych Osobowych z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie przetwarzania danych osobowych postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1083/12 oddalił skargę K. i J. A. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie przetwarzania danych osobowych.

3 Skarżący pismem z dnia 20 grudnia 2012 r. (data stempla pocztowego) złożyli do Sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyżej wyroku i jego doręczenie. Odpis przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącym w dniu 26 lutego 2013 r.

4 W dniu 28 marca 2013 r. (data stempla pocztowego) K. A. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2013 r. zostało jej przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

5 W dniu 7 czerwca 2013 r. K. A., reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu adwokata R. M., złożyła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2012 r., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1083/12, odrzucił skargę kasacyjną wskazując, że została wniesiona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu, zaś pełnomocnik skarżącej nie wystąpił z wnioskiem o jego przywrócenie.

7 Na to postanowienie zażalenie złożył – w imieniu skarżącej – jej pełnomocnik z urzędu podnosząc, że wykładnia oparta na założeniu, iż trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie, a nie jej pełnomocnikowi, prowadzi do zaprzeczenia sensu ustanowienia adwokata w ramach prawa pomocy. Wskazał także, iż przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy, a wykładnia przyjęta przez Sąd pierwszej instancji prowadzi do wniosku, że instytucja przywrócenia terminu powinna być stosowana za każdym razem, gdy stronie przyznawane jest prawo pomocy.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: .

9 stosownie do art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 178 tej ustawy skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

10 Podkreślić trzeba, że przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości, co do początku biegu trzydziestodniowego terminu, czy też możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie wpadkowe o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika.

11 Jeżeli zatem stronie skarżącej został doręczony odpis orzeczenia, to od tego momentu, zgodnie z treścią wskazanego wyżej przepisu, liczony jest bieg terminu do złożenia skargi kasacyjnej niezależnie od tego, czy strona ustanowiła pełnomocnika z wyboru, czy też wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

12 Jakkolwiek art. 175 § 1 powołanej ustawy przewiduje przymus adwokacko-radcowski, jednakże nie oznacza to, że ubieganie się o przyznanie pełnomocnika z urzędu ma wpływ na interpretację art. 177 § 1 tej ustawy. Tym samym, skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej po upływie trzydziestodniowego terminu jest możliwe wyłącznie, jeżeli zostanie przywrócony termin do dokonania tej czynności. Jednakże wniosek taki nie został w niniejszej sprawie złożony. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują natomiast wstrzymania biegu terminów ustawowych. Zatem także postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy nie może stanowić podstawy do wstrzymania lub wydłużenia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

13 Sytuacja taka nie sytuuje strony chcącej skorzystać z prawa pomocy w gorszej, niekorzystnej pozycji, ani nie pozbawia strony konstytucyjnego prawa do sądu oraz do zaskarżenia orzeczeń wydanych w pierwszej instancji, co sugerowano w zażaleniu.

14 Ponadto wskazać należy, że pełnomocnik ustanowiony z urzędu ma takie same prawa i obowiązki, jak pełnomocnik z wyboru, zaś jedyną różnicą jest zwolnienie strony z obowiązku ponoszenia kosztów związanych z jego ustanowieniem.

15 W przedmiotowej sprawie odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 26 lutego 2013 r., zaś skargę kasacyjną wniesiono w dniu 7 czerwca 2013 r. r., a więc po terminie określonym w art. 177 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie został złożony.

16 Jak wynika z akt sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2013 r. ustanowił dla K. A. pełnomocnika z urzędu, zaś Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pismem z dnia 29 kwietnia 2013 r. wyznaczyła tym pełnomocnikiem adwokata R. M. Zatem zarzut pełnomocnika skarżącej, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2012 r. powinien zostać doręczony temuż pełnomocnikowi z urzędu nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż w dacie 26 lutego 2013 r. odpis tego wyroku został już doręczony skarżącej, bowiem w dniu 26 lutego 2013 r. nie miała ona jeszcze ustanowionego pełnomocnika.

17 Uznać zatem należy, że Sąd pierwszej instancji zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

18 Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.