Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2013 r., I OZ 740/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2013 r., I OZ 740/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.H. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2013 r. sygn. akt IV SAB/WA 129/12 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J.H. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych postanawia oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym zarządzeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek J. H. o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżący, mimo wezwania, nie uzupełnił braków wniosku, poprzez złożenie go na urzędowym formularzu. W ocenie Sądu pozostawienie wniosku strony było konieczne z uwagi na treść art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.".

3 Zażalenie na to zarządzenie wniósł J. H., domagając się jego uchylenia.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

5 Zgodnie z art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W przedmiotowej sprawie J.H. zwrócił się do Sądu I instancji z wnioskiem o zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu, wobec czego przesłany mu został urzędowy formularz celem wypełnienia go i nadesłania do Sądu. Jednocześnie skarżący pouczony został o siedmiodniowym terminie do uzupełnienia tego braku i o rygorze pozostawienia wniosku bez rozpoznania w razie jego nieuzupełnienia. Pismo Sądu, do którego załączony był formularz, doręczono stronie w dniu 20 czerwca 2013 r., jednakże w zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał wypełnionego formularza. W tej sytuacji Sąd I instancji zobligowany był pozostawić wniosek strony bez rozpoznania, zgodnie z art. 257 P.p.s.a. W myśl tego przepisu pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania ma miejsce, gdy strona złożyła wniosek w innej formie niż na urzędowym formularzu, jak również gdy strona nie uzupełniła w zakreślonym przez sąd terminie braków wniosku, uniemożliwiając tym samym ocenę możliwości płatniczych lub zakresu wniosku.

6 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.