Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2008 r., I OZ 677/08

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2008 r., I OZ 677/08

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 262/07 o odmowie wykładni wyroku z dnia 17 marca 2008 r. w sprawie ze skargi J. R. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy straży pożarnej postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 17 marca 2008 r. oddalił skargę J. R. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy Straży Pożarnej.

3 Odpis wyroku z dnia 17 marca 2008 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 17 maja 2008 r.

4 W piśmie z dnia 17 maja 2008 r. skarżący wniósł o wykładnię wyżej wskazanego wyroku. W uzasadnieniu wniosku skarżący stwierdził, że sentencja wyroku budzi wątpliwości w związku z art. 32 ust. 2 pkt 8 dekretu z dnia 27 grudnia 1974 r. o służbie funkcjonariuszy pożarnictwa (Dz.U. 50 z 1974 r.), w związku z art. 48 tego dekretu. Jednocześnie skarżący zarzucił wyrokowi niejasność, nieprecyzyjność oraz określił ten wyrok jako budzący wątpliwości. W kolejnym piśmie z dnia 18 maja 2008 r. J. R. rozszerzył swój wniosek o wykładnię wyroku. Nadto skarżący ponownie wskazał, że treść uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 marca 2008 r. jest niejasna, nieprecyzyjna co uniemożliwia jednoznaczne jego rozumienie i budzi wątpliwości.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 24 czerwca 2008 r. odmówił wykładni wyroku z dnia 17 marca 2008 r. Zdaniem Sądu przedmiotowy wyrok nie nasuwa żadnych wątpliwości. Oddala on skargę wniesioną od decyzji orzekającej w przedmiocie opinii o służbie. Rozstrzygnięcie Sądu jest więc jednoznaczne. Charakter przedmiotu sprawy powoduje, że nie wchodzi w grę wykonalność zarówno wyroku, jak i zaskarżonej decyzji, które nie poddają się trybowi egzekucyjnemu. Wyrok rozstrzyga jedynie o decyzji w przedmiocie opinii o służbie, w tym zakresie, w przypadku uprawomocnienia się, kształtować będzie stan rzeczy osądzonej. Również zatem pod tym względem na tle owego wyroku nie występuje jakakolwiek niejasność.

6 Żądania skarżącego wykraczają poza ramy dopuszczalnej wykładni wyroku, które obejmują wątpliwości związane z niejasnym rozstrzygnięciem, zakresem powagi rzeczy osądzonej lub wykonalnością wyroku. W pierwszym piśmie skarżący domaga się wyjaśnienia sentencji wyroku w związku z przepisami dekretu o służbie funkcjonariuszy pożarnictwa, co zupełnie jest niezrozumiałe, zwłaszcza, że przepisy tego dekretu nie stanowiły podstawy prawnej wyroku. Podobnie rzecz się ma odnośnie wskazanych w punkcie 1 drugiego pisma wytycznych Komendanta Głównego Straży Pożarnych. Poza wskazane wcześniej trzy aspekty możliwej wykładni wykraczają też żądania wyjaśnienia poszczególnych sformułowań użytych w treści uzasadnienia wyroku. Żądania te zmierzają w istocie do uzupełnienia tego uzasadnienia przez rozbudowanie jego wywodów, czego nie obejmuje instytucja wykładni wyroku. Podane przez skarżącego sformułowania nie wywodzą się przy tym zasadniczo z jakiejś skomplikowanej terminologii prawniczej i mogą być przez stronę zinterpretowane przy wykorzystaniu zwykłej wykładni językowej, z pomocą np. słownika języka polskiego. Z kolei zarzuty sugerujące wadliwość postępowania sądowego i administracyjnego mogły być przedmiotem skargi kasacyjnej, a nie wniosku o wykładnię wyroku.

7 Na powyższe postanowienie J. R. wniósł zażalenie domagając się stwierdzenia jego nieważności ewentualnie jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W obszernym uzasadnieniu zażalenia skarżący przedstawił szczegółowe zarzuty dotyczące treści kwestionowanego postanowienia, które jego zdaniem jest niesprawiedliwe, krzywdzące, niesłuszne, nietrafne i nieodpowiadające prawu. Podniósł, że treść uzasadnienia wyroku z dnia 17 marca 2008 r. została sformułowana w sposób niejasny, nieprecyzyjny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu i budzi poważne wątpliwości.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 W myśl art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

10 Jak się przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wniosek o wykładnię nie może natomiast zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie.

11 Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego o wykładnię przedmiotowego wyroku wykracza poza ramy instytucji wykładni wyroku uregulowanej w art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z wniosku skarżącego oraz z pisma z 18 maja 2008 r. wynika bowiem, iż skarżący dąży w istocie do merytorycznej zmiany treści uzasadnienia wyroku i polemizuje ze stanowiskiem sądu w nim wyrażonym. Powyższe potwierdza także treść zażalenia.

12 W takiej sytuacji należy uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 czerwca 2008 r. odmówił wykładni wyroku z dnia 17 marca 2008 r. Zgodzić się bowiem należy z wyrażonym w zaskarżonym postanowieniu stanowiskiem sądu, iż żądania skarżącego wykraczają poza ramy dopuszczalnej wykładni wyroku.

13 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.