Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2018 r., I OZ 583/18

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2018 r., I OZ 583/18

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 43/17 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 listopada 2017 r., sygn. akt IV SA/Gl 43/17 w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia i zwrotu nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił G. B. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z 29 listopada 2017 r. W uzasadnieniu wskazał, że w wyniku błędnego zarejestrowania przez pracownika kancelarii doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem, związanego z ponadprzeciętnym nagromadzeniem obowiązków w okresie noworocznym, pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną 4 dni po terminie.

3 Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), "p.p.s.a.", wniosek strony o przywrócenie terminu musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu. Przy ocenie braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i uwzględniać jedynie te przeszkody, których strona nie mogła usunąć przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuści się choćby lekkiego niedbalstwa w prowadzeniu swojej sprawy. Na profesjonalnym pełnomocniku ciąży szczególny obowiązek dbałości o terminowość i prawidłowość dokonywanych czynności procesowych. W przypadku gdy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika przy ustaleniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika. Co więcej, zawodowy charakter działalności profesjonalnych pełnomocników powoduje, że ich odpowiedzialność obejmuje także działania osób, którymi posługują się wykonując swój zawód.

4 Zdaniem Sądu I instancji podnoszona przez pełnomocnika skarżącego okoliczność błędnego oznaczenia daty odbioru korespondencji przez jego kancelarię, nie wskazuje na brak winy strony w uchybieniu terminu. Fachowy pełnomocnik zobowiązany jest bowiem w taki sposób zorganizować pracę prowadzonej przez siebie kancelarii, aby reprezentowane przez niego strony nie poniosły szkody związanej z uchybieniem terminu do dokonania czynności procesowych. Właściwa organizacja wewnętrznej pracy w kancelarii jest traktowana jako dochowanie staranności warunkującej brak winy w uchybieniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 24 kwietnia 2013 r. sygn. akt II OZ 310/13).

5 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł G. B., podnosząc w uzasadnieniu, że pełnomocnik skarżącego wystarczająco uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zażalenie nie jest zasadne.

8 Artykuł 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej "p.p.s.a.", przewiduje możliwość przywrócenia przez Sąd uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. Przywrócenie takie uzależnione jest od wykazania przez stronę braku jej winy w uchybieniu, zaś okoliczności wskazujące na brak winy wykazane winny być we wniosku o przywrócenie terminu, co wynika z art. 87 § 2 tej ustawy.

9 W pierwszej kolejności należy podkreślić, że w sprawie okolicznością bezsporną jest fakt uchybienia terminu przez skarżącego, na co wyraźnie wskazał on we wniosku o przywrócenie terminu.

10 Skarżący w przedmiotowym wniosku uzasadnia brak swojej winy w uchybieniu terminu omyłką reprezentującego go pełnomocnika, wynikającą z nieprawidłowego odnotowania przez pracowników jego kancelarii daty doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Nie sposób jednak podzielić tego stanowiska.

11 Przede wszystkim podkreślić należy, że ustanowiony przez stronę pełnomocnik działa w jej imieniu i na jej rzecz, a jego działania i zaniechania są traktowane jakby dokonywane były przez stronę osobiście. Z tego względu błędy pełnomocnika są równoznaczne z błędami skarżącego i nie można ich traktować jako działań różnych podmiotów. Trafnie Sąd I instancji wskazał, że od fachowego pełnomocnika należy wymagać, że swoją pracę zorganizuje w taki sposób, aby dokonywać czynności procesowych w terminie i to w jego gestii jest właściwe zarządzanie swoją kancelarią. Na tym polega dochowanie należytej staranności przez zawodowego pełnomocnika. Za błędy pracowników, którymi posługuje się w swojej pracy zawodowy pełnomocnik, odpowiada on sam, zaś ich konsekwencje dotkną reprezentowaną przez niego stronę. W żaden jednak sposób nieusprawiedliwiony błąd pełnomocnika lub jego kancelarii, jakim np. jest nieprawidłowe odnotowanie daty wpływu korespondencji do kancelarii, nie stanowi okoliczności wskazującej na brak winy, o której mowa

12 w art. 86 § 1 p.p.s.a.

13 W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez swojej winy, o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji.

14 Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.