Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2013 r., I OZ 433/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2013 r., I OZ 433/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Gminy Ząbkowice Śląskie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 marca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 471/12 o zasądzeniu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w sprawie ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Ząbkowicach Śląskich z dnia 30 kwietnia 2012 r., nr XXVIII/25/2012 w przedmiocie realizacji obowiązkowego wymiaru godzin zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych dla nauczycieli, którym powierzono stanowisko kierownicze, w tym dyrektorom szkół i wicedyrektorom oraz ustalenie tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych prowadzonych bezpośrednio z uczniami lub wychowankami albo na ich rzecz, dla nauczycieli zatrudnionych w pełnym wymiarze zajęć postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 25 marca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 471/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zasądził od Gminy Ząbkowice Śląskie na rzecz Wojewody Dolnośląskiego kwotę 240 złotych zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

3 W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 3 grudnia 2012 r. została uwzględniona skarga Wojewody Dolnośląskiego a zatem na mocy art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania.

4 Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła Gmina Ząbkowice Śląskie, zarzucając naruszenie art. 200 P.p.s.a. poprzez niewłaściwą jego wykładnię lub niewłaściwe jego zastosowanie.

5 W uzasadnieniu wnosząca zażalenie Gmina podniosła, że zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego na rzecz Wojewody jest całkowicie bezzasadne, gdyż przedmiotem sprawy była skarga na uchwałę rady gminy. Postępowanie w takiej sprawie toczyło się m. in. w oparciu o przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Z mocy art. 100 tej ustawy postępowanie sądowe, o którym mowa w artykułach poprzedzających, jest wolne od opłat sądowych. Zatem sam ustawodawca zwolnił występujący w takim postępowaniu organ nadzoru – skarżącego od obowiązku ponoszenia opłat sądowych stanowiących jeden z elementów kosztów sądowych, a tym samym możliwość dochodzenia ich zwrotu.

6 W odpowiedzi na zażalenie Wojewoda Dolnośląski wniósł o jego oddalenie oraz o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów zastępstwa postępowania zażaleniowego.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

8 W pierwszej kolejności należy podkreślić, że rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skarga Wojewody Dolnośląskiego została wniesiona na podstawie art. 93 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). W sprawach tych, na podstawie art. 100 ww. ustawy, nie pobiera się opłat sądowych. Opłatami sądowymi w myśl art. 212 § 1 P.p.s.a. są natomiast wpis i opłata kancelaryjna. Powyższe oznacza, że w niniejszej sprawie strony nie miały obowiązku uiszczania kosztów sądowych tylko w zakresie wpisu od skargi oraz opłat kancelaryjnych.

9 Przepis art. 200 P.p.s.a., którego naruszenie zarzuciła Gmina Ząbkowice Śląskie, określa zasadę odpowiedzialności za wynik postępowania, która wyraża się w tym, że w razie uwzględnienia skargi na organie administracji, który wydał zaskarżony akt, spoczywa obowiązek zwrotu kosztów postępowania na rzecz strony przeciwnej, a zatem skarżącego. Żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ani ustawy o samorządzie gminnym nie wyłącza zastosowania omawianej zasady w sytuacji gdy stroną skarżącą jest inny organ.

10 W postępowaniu przed Sądem I instancji Wojewoda Dolnośląski był reprezentowany przez radcę prawnego, który na rozprawie w dniu 3 grudnia 2012 r. złożył wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobligowany był do uwzględnienia tego wniosku, w oparciu o art. 205 § 2 P.p.s.a. i przepisy rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

11 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

12 Odnosząc się do wniosku Wojewody Dolnośląskiego o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, należy stwierdzić, że brak jest podstaw do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w art. 209 P.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, tj. przepisy Rozdziału 1 Działu IV. Brak natomiast odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami (Dział V, Rozdział 1), które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia.