Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 2018 r., I OZ 353/18

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 2018 r., I OZ 353/18

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 31 stycznia 2018 roku sygn. akt II SA/Ke 881/17 odrzucające skargę S. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] października 2017 roku znak: [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 31 stycznia 2018 roku sygn. akt II SA/Ke 881/17 wydanym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 202 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę S. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] października 2017 roku znak: [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi, tj. nie złożył wymaganych dziewięciu jej odpisów.

3 Zażalenie na to postanowienie złożył S. B., zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie art. 47 § 1 w związku z art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez błędną ich interpretację i przyjęcie, że skarga zawierała braki formalne, chociaż zawierała wszystkie elementy, o których mowa w art. 46 p.p.s.a. W oparciu o tak sformułowany zarzut skarżący wniósł o uchylenie kwestionowanego postanowienia. W uzasadnieniu podniesiono, że skarżący dołączył do skargi jeden jej odpis przeznaczony dla strony przeciwnej, tj. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K., bowiem pozostawał w przekonaniu, że w postępowaniu bierze udział - poza nim samym - tylko organ administracji. Zdaniem autora zażalenia brak dodatkowych odpisów nie jest brakiem formalnym skargi.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

6 Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

7 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko wyrażone w uchwale siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 roku sygn. akt I OPS 13/13, zgodnie z którym z cytowanego wyżej przepisu wynika, iż skarga powinna odpowiadać wszelkim wymaganiom, jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Pismo strony, a zatem i skarga, powinny spełniać określone warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący art. 46 p.p.s.a. Oprócz wymagań przewidzianych w tym przepisie, stanowiących o kompletności pisma, przepis art. 47 § 1 tej ustawy przewiduje, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Nie budzi wątpliwości, że na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 p.p.s.a., należy traktować wymogi określone w art. 47 tej ustawy. W doktrynie podkreśla się, że warunki formalne określone w art. 46 p.p.s.a. stanowią razem z art. 47 p.p.s.a. ogólne wymagania formalne, przewidziane dla wszystkich pism procesowych, zaś tryb określony w art. 49 p.p.s.a., tj. uzupełnienia lub poprawienia braków formalnych, dotyczy wymogów wymienionych w art. 46 jak i art. 47 powołanej ustawy.

8 Naczelny Sąd Administracyjny w powołanej wyżej uchwale wskazał, że niedołączenie przez skarżącego odpisu skargi jest brakiem formalnym skargi uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego biegu. Zgodzić należy się z twierdzeniem Sądu, że przyjęcie odmiennego poglądu nie daje się pogodzić z brzmieniem powołanych wyżej przepisów p.p.s.a. oraz zasadą równości stron postępowania i zasadą kontradyktoryjności, a w konsekwencji niekiedy może doprowadzić do stwierdzenia, że strona postępowania (lub uczestnik postępowania) została pozbawiona możliwości udziału w tym postępowaniu. Wymóg złożenia odpisu skargi wiąże się bowiem z oczywistym w kontradyktoryjnym postępowaniu sądowym prawem drugiej strony oraz innych uczestników postępowania sądowoadministracyjnego do zaznajomienia się z pismem i z prawem do udzielenia na nie odpowiedzi, a więc umożliwienia pozostałym stronom postępowania zajęcia własnego stanowiska odnośnie twierdzeń i wniosków oraz żądań, wynikających ze złożonej skargi, np. w postaci odpowiedzi na skargę.

9 Biorąc powyższe pod uwagę, zarzut wnoszącego zażalenie dotyczący naruszenia art. 47 § 1 w związku z art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należy uznać za niezasadny. Sąd I instancji prawidłowo uznał, że brak formalny skargi w postaci niezłożenia odpowiedniej liczby odpisów uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu i z tego względu słusznie wezwał skarżącego do uzupełnienia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Podkreślenia wymaga, że w wezwaniu precyzyjnie określono ilość odpisów, które należało złożyć (por. k. 8 akt sądowych). W tej sytuacji nieusprawiedliwione są twierdzenia wnoszącego zażalenie, że nie był świadomy, iż w postępowaniu biorą udział inni uczestnicy. Wypada dodać, że żądana ilość odpisów wraz z odpisem załączonym do skargi przez skarżącego odpowiada ilości uczestników postępowania (por. k. 1 akt sądowych oraz k. 29 akt adm.). Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 stycznia 2018 roku, o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru. Widnieje na nim własnoręczny podpis dorosłego domownika - M. B., która podjęła się oddać przesyłkę adresatowi, a także adnotacja w rubryce dotyczącej rodzaju przesyłki ("BRAKI - wpis 200 + 9 odpisów + poucz. [...]", k. 11 akt sądowych). W tej sytuacji należy uznać, że wymogi prawidłowego doręczenia zostały zachowane.

10 Na marginesie zaznaczyć wypada, że bez wpływu na powyższe pozostaje kwestia zawarcia w jednej przesyłce sądowej skierowanej do skarżącego dwóch wezwań: do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Praktyka wysyłania przez Sąd w jednej przesyłce kilku pism do tego samego adresata nie budzi wątpliwości. Istotnym jest, aby fakt ten został odnotowany na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", który to wymóg został w przedmiotowej sprawie spełniony. Co więcej skarżący w rozpoznawanym zażaleniu przyznał, że w skierowanej do niego przesyłce znajdowało się przedmiotowe wezwanie (por. np. postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2018 r., sygn. akt I FZ 7/18 oraz powołane w nim orzecznictwo).

11 W konsekwencji powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie, uznając, że zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu.