Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2008 r., I OZ 352/08

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2008 r., I OZ 352/08

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 20 lutego 2007 r. sygn. akt II SAB/Bk 46/06 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 11 stycznia 2007 r. odrzucające zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 21 listopada 2006 r. w sprawie ze skargi K. M. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. w przedmiocie kontraktu społecznego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku do ponownego rozpoznania

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił zażalenie K. M. na postanowienie tego Sądu z dnia 11.01.2007 r. odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 21.11.2006 r. Sąd stwierdził, iż zarządzeniem z dnia 17.01.2007 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez przedłożenie uwierzytelnionego odpisu tego zażalenia w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia środka zaskarżenia. Zarządzenie zostało doręczone dorosłemu domownikowi skarżącego w dniu 22.01.2007 r., jednakże w zakreślonym terminie braki formalne zażalenia nie zostały przez stronę uzupełnione. W związku z tym Sąd I instancji postanowił, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) o odrzuceniu środku prawnego wniesionego przez skarżącego.

3 Zażalenie na to postanowienie wniósł K. M., żądając jego uchylenia.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

5 Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Z art. 49 § 1 tejże ustawy wynika, iż w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek nie zachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Odmienna regulacja będzie miała zastosowanie w sprawie niniejszej, bowiem w myśl art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

6 Podkreślić należy jednakże, iż obowiązek określony w art. 47 § 1 i art. 49 § 1 powołanej ustawy, polegający na dołączeniu odpisów, obciąża składającego pismo, ze skutkami o których stanowi art. 178 tej ustawy, jeżeli brak w tym zakresie uniemożliwi nadanie pismu procesowemu właściwego biegu. Odmienna interpretacja - zastosowana przez Sąd I instancji - jest w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zbyt rygorystyczna. Nie można zatem uznać, że każde nieuzupełnienie braków formalnych pisma będzie prowadziło do sytuacji pozostawienia go bez rozpoznania, bądź odrzucenia. Podstawą takiego rozstrzygnięcia może być jedynie brak istotny, tzn. taki którego nieusunięcie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu. Braku odpisu zażalenia nie można zakwalifikować do braku istotnego, ponieważ Sąd jest władny wykonać dodatkową kopię zażalenia we własnym zakresie, a tym samym nadać prawidłowy bieg złożonemu pismu.

7 Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 47 § 1 i art. 49 § 1 oraz art. 178 w zw. z art. 197 § 2 wskazanej ustawy i na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.