Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2024 r., I OZ 294/24

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2024 r., I OZ 294/24

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 sierpnia 2023 r., sygn. akt II SA/Bd 667/23 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Z.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia 18 kwietnia 2023 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, postanowieniem z dnia

3 7 sierpnia 2023 r., odrzucił skargę Z.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia 18 kwietnia 2023 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.

4 W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 19 czerwca 2023 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka sądowa zawierająca to wezwanie wraz ze stosownym pouczeniem o rygorze odrzucenia skargi nie została odebrana przez stronę skarżącą mimo pozostawienia zawiadomienia w drzwiach adresata i dwukrotnego awizowania. Tym samym korespondencja ta została doręczona skarżącej w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako "p.p.s.a.") i uznana za doręczoną w dniu 12 lipca 2023 r.

5 W związku z powyższym, Sąd I instancji wskazał, że weryfikacja trybu doręczenia przeprowadzona na podstawie udokumentowanych na kopercie czynności operatora pocztowego nie budziła wątpliwości. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania Sądu upłynął z dniem 19 lipca 2023 r. (który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy). Skarżąca nie uzupełniła jednak braku formalnego skargi, co skutkowało jej odrzuceniem.

6 Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Z.C., wnosząc o jego uchylenie.

7 W uzasadnieniu zażalenia podnosiła, że nie otrzymała z Sądu żadnego wezwania, zaś o braku formalnym skargi dowiedziała się dopiero z treści postanowienia o odrzuceniu skargi, które odebrała w dniu 14 sierpnia 2023 r.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne elementy, wskazane w ustawie. Jednym z wymogów formalnych, jakie ustawa stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). W sytuacji zaś, gdy nie uzupełniono braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

10 W niniejszej sprawie, zarządzeniem z 19 czerwca 2023 r., skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL.

11 Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, skierowana na adres skarżącej, była dwukrotnie awizowana: 28 czerwca 2023 r. i 6 lipca 2023 r., co potwierdzają adnotacje na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Wobec bezskutecznego upływu terminu na odbiór przesyłki, zwrócono ją do nadawcy, tj. WSA w Bydgoszczy. Potwierdza to adnotacja na kopercie "Zwrot nie podjęto w terminie" z datą 14 lipca 2023 r. Wobec tego, zarządzeniem z dnia 19 lipca 2023 r. Sąd uznał przesyłkę za doręczoną z dniem 12 lipca 2023 r., stosownie do treści art. 73 § 4 p.p.s.a. Termin na uzupełnienie braku bezskutecznie upłynął więc w dniu 19 lipca 2023 r. Do dnia wydania zaskarżonego postanowienia skarżąca nie wykonała zaś wezwania Sądu, czego de facto sama nie kwestionuje.

12 W zażaleniu skarżąca wywodzi natomiast, iż niedochowanie terminu było skutkiem nieotrzymania awiza (tak pierwszego, jak i powtórnego). Zwrócić należy jednak uwagę, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Domniemanie to może być obalone, jednakże podejmując taką próbę należy mieć na względzie, że na stronie spoczywa obowiązek przedstawienia wiarygodnych środków dowodowych. W praktyce orzeczniczej nie budzi wątpliwości, że ciężar obalenia domniemania doręczenia przesyłki przez awizo ciąży na stronie skarżącej. Jednym ze sposobów obalenia tego domniemania jest skuteczne przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego.

13 W niniejszej sprawie zawiadomienie o przesyłce adresowanej do skarżącej, a pozostawione w placówce pocztowej, zostało umieszczone w oddawczej skrzynce pocztowej, co zostało prawidłowo odnotowane przez doręczyciela na potwierdzeniu odbioru (k.8 akt sądowych). W aktach sprawy znajduje się prawidłowo awizowana przesyłka, zaś skarżąca nie wszczęła postępowania reklamacyjnego. Obalenie fikcji doręczenia tylko na podstawie twierdzenia strony, że awiza nie pozostawiono, prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji z art. 73 p.p.s.a. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo poprzez złożenie zwykłego oświadczenia, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęło (por. postanowienie NSA z 24 września 2015 r., II OZ 863/15, z dnia 5 kwietnia 2022 r., sygn. akt II OZ 183/22).

14 Mając powyższe na uwadze, wobec stwierdzenia, że skarżąca nie usunęła braku formalnego skargi, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zasadnie Sąd I instancji skargę tę odrzucił.

15 Z tych względów, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.