Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r., I OZ 278/12

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r., I OZ 278/12

Sentencja

1 Dnia 25 kwietnia 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2011 roku, sygn. akt I SA/Wr 2508/10 odrzucające wniosek J.M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2011 roku, sygn. akt I SA/Wa 2508/10 odrzucającego skargę J.M. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2010 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 25 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił jako spóźniony wniosek J.M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2011 r. odrzucającego skargę J.M. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2010 r. w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że przedmiotowy wniosek został złożony przez pełnomocnika skarżącej wyznaczonego z urzędu z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem wniosek o przywrócenie terminu składa się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Sąd podkreślił, że pełnomocnika dowiedział się o ustanowieniu w sprawie w dniu 20 czerwca 2011 r., a rozpatrywany wniosek złożył w dniu 25 lipca 2011 r., zatem już po upływie określonego ustawowo terminu.

3 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T.M. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przyznania prawa do rekompensaty.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

5 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

6 Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak słusznie zauważył Sad I instancji, w przypadku pełnomocnika profesjonalnego ustanowionego z urzędu, termin ten liczy się od momentu gdy miał on możliwość zapoznania się z aktami sprawy. Zgodnie zaś z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

7 W niniejszej sprawie pełnomocnik uzyskał informacje o wyznaczeniu go z urzędu w dniu 20 czerwca 2011 r., a wniosek o przywrócenie terminu wniósł złożył w dniu 25 lipca 2011 r. Uznając nawet, iż nie było możliwe zapoznanie się przez pełnomocnika z aktami za raz po uzyskaniu powyższej informacji z powodu urlopu w dniach 23 czerwca 2011 r. – 10 lipca 2011 r., niezrozumiałym jest z jakiego powodu pełnomocnik zapoznał się z aktami dopiero w dniu 18 lipca 2011 r., a więc osiem dni po swoim powrocie. Skoro pełnomocnik wrócił do pracy w dniu 11 lipca 2011 r., to w tym dniu miał on możliwość zapoznania się z aktami sprawy, na pełnomocniku spoczywa bowiem obowiązek takiej organizacji pracy, by zapewnić jak najskuteczniejszą ochronę interesów reprezentowanej przez siebie osoby. W takiej sytuacji należało uznać, że terminu do złożenia rozpatrywanego wniosku rozpoczął bieg w dniu 11 lipca 2011 r. i upłynął w dniu 18 lipca 2011 r. Zatem wniosek złożony w dniu 25 lipca 2011 r. został złożony z naruszeniem ustawowego terminu i słusznie został odrzucony przez Sąd I instancji jako spóźniony. Zgodnie zaś z utrwaloną linią orzeczniczą strona ponosi konsekwencje procesowe za działania lub zaniechania swojego pełnomocnika (post. NSA z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 198/09; post. NSA z 16 października 2008 r., sygn. akt I OZ 801/08; post. NSA z dnia 12 lutego 2010, sygn. akt II OZ 88/10).

8 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.