Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2010 r., I OZ 216/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2010 r., I OZ 216/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 986/09 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 986/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, odmówił E. K. reprezentowanemu przez adwokata przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

3 W motywach rozstrzygnięcia wskazano, iż pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił, że dochował należytej staranności i dbałości o sprawy skarżącego. Sam fakt pobytu na zwolnieniu lekarskim i niezdolność do pracy nie może uzasadniać stwierdzenia braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Tym bardziej, że pełnomocnik skarżącego udzielił upoważnienia aplikantowi adwokackiemu do występowania w sprawie. Dodatkowo pełnomocnictwo, jakiego udzielił skarżący przewiduje możliwość udzielania substytucji innemu pełnomocnikowi. Tak więc te okoliczności wskazują, że sama choroba pełnomocnika nie stanowiła przeszkody do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w przewidzianym terminie.

4 W zażaleniu na powyższe postanowienie E. K. zarzucił naruszenie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a., podnosząc że strona dostarczyła materiały w postaci zwolnień lekarskich, których wiarygodności Sąd I instancji nie podważył. Przeszkoda do złożenia wniosku o przywrócenie terminu powstała w momencie, kiedy termin do złożenia wniosku, o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, jeszcze nie upłynął.

5 Z przedstawionych zwolnień lekarskich jednoznacznie wynika, że pełnomocnik w czasie, gdy doszło do uchybienia terminu był niezdolny do pracy. Tym samym można wyciągnąć wniosek, że skoro adwokat był niezdolny do pracy, to jednocześnie był niezdolny do sporządzania pism.

6 Dodatkowo, aplikant adwokacki, którego pełnomocnictwo znajduje się w aktach sprawy był umocowany jedynie do zapoznania się z ich treścią. Nie mógł on zatem samodzielnie podejmować czynności, gdyż aplikację rozpoczął z dniem 1 stycznia 2010r.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

8 Zgodnie z treścią art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy. Uchybienie przez stronę terminowi, spowodowane okolicznościami związanymi z osobą jej pełnomocnika w pełni odnosi negatywne skutki wobec niej samej. Brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy gdy strona (jej pełnomocnik) nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona lub jej pełnomocnik dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

9 Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zasadnie uznał, że wnoszący zażalenie nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Okoliczność, że pełnomocnik wnioskodawcy przebywał na zwolnieniu lekarskim pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie.

10 Stosownie do art. 141 § 2 P.p.s.a. wniosek o sporządzenie uzasadnienia wydanego orzeczenia nie wymaga zachowania żadnej szczególnej formy, a zwłaszcza nie wymaga sporządzenia żadnego uzasadnienia. Wniosek taki mógł sporządzić profesjonalny pełnomocnik lub sama strona. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego, mógł m. in. skorzystać z pomocy osób trzecich. Nie wykazał bowiem, że był takiej możliwości pozbawiony, tym bardziej, iż z dołączonej do akt kopii druku ZUS ZLA (k. 58) wynika, że mógł on chodzić.

11 W orzecznictwie sądów administracyjnych fakt przebywania na zwolnieniu lekarskim, sam w sobie nie przemawia za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienia wyroku, gdyż argument ten nie uprawdopodabnia, że uchybienie terminu miało charakter niezawiniony (por. postanowienie NSA z dnia 19 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 217/09).

12 Z tej przyczyny orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.