Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2023 r., I OZ 174/23

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2023 r., I OZ 174/23

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 29 marca 2023 r., sygn. akt IV SPP/Wr 39/23 oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. S. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 12 stycznia 2023 r., nr SKO 4411/34/22/23 w przedmiocie zawiadomienia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z 29 marca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek R. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 12 stycznia 2023 r., nr SKO 4411/34/22/23 w przedmiocie zawiadomienia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Sąd I instancji wskazał, że prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wówczas, gdy bez potrzeby pogłębionej analizy prawnej nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia. Skarżący przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu uczynił pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 12 stycznia 2023 r., w którym organ ten, powołując się na przepis art. 64 § 2 K.p.a., poinformował skarżącego o pozostawieniu jego pisma (podania) z 14 listopada 2022 r. bez rozpoznania. Sąd I instancji stwierdził, że powiadomienie o pozostawieniu podania bez rozpoznania, w trybie art. 64 § 2 K.p.a., nie mieści się w grupie aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej (innych niż decyzje i postanowienia), dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co w konsekwencji oznacza, że brak jest możliwości zaskarżenia do sądu spornego pisma z 12 stycznia 2023 r. W konkluzji Sąd I instancji przyjął, że wniosek o przyznanie prawa pomocy dotyczy skargi niedopuszczalnej, a zatem podlegającej odrzuceniu.

3 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

5 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

6 Zgodnie z art. 247 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: P.p.s.a.), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Oczywista bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 P.p.s.a. zachodzi, gdy bez pogłębionej analizy prawnej nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona. Sąd I instancji prawidłowo orzekł, że zastosowanie art. 247 P.p.s.a. zachodzi przede wszystkim w sytuacji, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 P.p.s.a. (por. M. Jagielska, J. Jagielski, P. Gołaszewski, [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. 6 wydanie, C.H. Beck 2019, s. 1141 oraz powołane tam orzecznictwo). Trafnie również przyjął, że skarga do sądu administracyjnego na pismo organu (zawiadomienie) informujące wnioskodawcę o pozostawieniu jego podania bez rozpoznania nie przysługuje. Wskazać należy, że pozostawienie pisma bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 K.p.a. nie następuje ani w drodze decyzji, ani też w drodze postanowienia. Jest to czynność materialno-techniczna, o podjęciu której należy powiadomić wnoszącego podanie. Nie jest to jednak czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., ponieważ nie spełnia kryteriów określonych w tym przepisie. Pozostawienie podania bez rozpoznania nie dotyczy bowiem uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 485/07 oraz z 29 września 2016 r., sygn. akt II OSK 2284/16). W świetle uchwały podjętej przez skład 7 sędziów NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. I OPS 2/13, publ. ONSAiWSA 2014/1/2, na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 K.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., która w tej sprawie nie została złożona. Ze skargi jednoznacznie bowiem wynika, że zaskarżono nią pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z 12 stycznia 2023 r. o pozostawieniu podania z 14 listopada 2022 r. bez rozpoznania. Wniosek o przyznanie prawa pomocy dotyczy więc skargi niedopuszczalnej, co uzasadniało odmowę przyznania prawa pomocy z uwagi na bezzasadność skargi.

7 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.