Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2020 r., I OZ 1350/19

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2020 r., I OZ 1350/19

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Wolanin, , , po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 października 2019 r., sygn. akt III SA/Gd 391/19 o odrzuceniu skargi K. G. na orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej do spraw Studentów Politechniki Gdańskiej z dnia 26 marca 2019 r., nr 420/2018 w przedmiocie wymierzenia kary nagany postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 21 października 2019 r., sygn. akt III SA/Gd 391/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę K. G. na orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej do spraw Studentów Politechniki Gdańskiej z dnia 26 marca 2019 r., nr 420/2018 w przedmiocie wymierzenia kary nagany.

3 W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zarządzeniami Przewodniczącego z dnia 18 czerwca 2019 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, ewentualnie nadesłanie podpisanego jej egzemplarza (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej "p.p.s.a.") oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.), w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

4 Oba wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 6 lipca 2019 r., zatem termin na ich wykonanie upłynął w dniu 15 lipca 2019 r. Skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi oraz nie uiścił wpisu sądowego. Następnie w dniu 30 lipca 2019 r. złożył on wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

5 Sąd pierwszej instancji uznał, że złożenie takiego wniosku po upływie terminu do uiszczenia wpisu nie sanuje braku jego uiszczenia, co skutkuje odrzuceniem skargi.

6 Skarżący wniósł od powyższego postanowienia zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Podkreślił, że w związku z prawomocnym zakończeniem postępowania, w którym odmówiono mu przyznania prawa pomocy, Sąd powinien, przed wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi, ponownie wezwać go do uiszczenia wpisu.

7 W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego oddalenie, podzielając stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

9 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

10 Skarga jako pierwsze pismo skarżącego w postępowaniu sądowym powinna czynić zadość wymaganiom pisma określonym w art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a., a ponadto zawierać wymogi formalne określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. Jednym z wymogów formalnych skargi jest podpis przez osobę ją wnoszącą. W razie jego braku, strona wzywana jest o jego uzupełnienie pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

11 Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 lipca 2019 r. (k. 31). W zakreślonym terminie, tj. do dnia 15 lipca 2019 r. skarżący nie podpisał skargi, ani nie nadesłał do Sądu podpisanego jej egzemplarza. Nie uiścił on również od niej wpisu. Złożył natomiast w dniu 30 lipca 2019 r., czyli po terminie do uiszczenia wpisu sądowego, wniosek o przyznanie prawa pomocy.

12 Prawidłowo w tym zakresie stwierdził Sąd pierwszej instancji, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po terminie zakreślonym w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie uchyla negatywnych dla strony skutków takiego zarządzenia, wskazanych w art. 220 § 3 p.p.s.a. Jedynie bowiem złożenie przez stronę, w terminie zakreślonym na uiszczenie opłaty sądowej, wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych czyni poprzednie wezwanie niebyłym i w takiej sytuacji, po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy, przewodniczący powinien wezwać stronę do uiszczenia należnej opłaty.

13 Mając jednak na uwadze, że w niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca, bowiem skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy po terminie do uiszczenia wpisu, prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., a także na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z nieuzupełnieniem braków formalnych skargi.

14 Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.