Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2014 r., I OZ 129/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2014 r., I OZ 129/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.B. i Z.B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 stycznia 2014 r. o sygn. akt II SA/Sz 51/14 o ustaleniu solidarnego wpisu sądowego w kwocie 2000 złotych postanawia: umorzyć postępowanie.

Uzasadnienie

2 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2014 r. o sygn. akt II SA/Sz 51/14 ustalił, na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis sądowy od skarżących w kwocie 2000 złotych do uiszczenia solidarnie. Zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2014 r. o sygn. akt II SA/Sz 51/14 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wskazanego wpisu sądowego.

3 Zażalenie na powyższe zarządzenie ustalające wysokość wpisu od skargi wywiedli W.B. i Z.B.. Wskazali, że wpis od skargi powinien wynieść solidarnie 200 złotych. Ich zdaniem od skargi na decyzje o wywłaszczeniu nieruchomości i ustaleniu wysokości odszkodowania pobiera się wpis stały, a nie – stosunkowy.

4 Zarządzeniem z dnia 14 lutego 2014 r. o sygn. akt II SA/Sz 51/14 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie uchylił zaskarżone zarządzenie i ustalił wpis od skargi w wysokości 200 złotych do uiszczenia solidarnie.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Wniesione zażalenie jest oczywiście uzasadnione. W sprawie nie jest kwestionowana zasadność uiszczenia wpisu od skargi, lecz jego wysokość. Spór dotyczy tego, czy ów wpis powinien być stosunkowy, czy też stały. W pierwszym przypadku zastosowanie miałby § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w drugim – § 2 ust. 3 pkt 5 tego rozporządzenia.

7 Przedmiotowa kwestia została rozstrzygnięta przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 20 maja 2010 r. o sygn. akt I OPS 14/09 (publ. "Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych" 2010, nr 4, poz. 55). Wskazano w niej, że w sprawie ze skargi na decyzję administracyjną o wywłaszczeniu nieruchomości i ustaleniu wysokości odszkodowania pobiera się wpis stały określony w § 2 ust. 3 pkt 5 cyt. rozporządzenia, także wówczas, gdy skarżący kwestionuje tylko wysokość ustalonego odszkodowania. Tym samym ów przepis powinien stanowić podstawę określenia wysokości wpisu w niniejszej sprawie, nie zaś – jak przyjęto – § 1 pkt 4 tego rozporządzenia. Wpis stały od skargi wynosi zatem 200 (dwieście) złotych.

8 Zarządzeniem z dnia 14 lutego 2014 r. o sygn. akt II SA/Sz 51/14 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie uchylił zaskarżone zarządzenie i ustalił prawidłowo wpis od skargi w wysokości 200 złotych do uiszczenia przez skarżących solidarnie, mając za podstawę art. 195 § 2 p.p.s.a. Tym samym zaskarżony akt został wyeliminowany z obrotu przed rozstrzygnięciem sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny, a zatem postępowanie zażaleniowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym utraciło swój przedmiot. Skutku ww. zarządzenia z dnia 14 lutego 2014 r. nie neguje to, że – wbrew dyspozycji art. 195 § 2 p.p.s.a. – Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone zarządzenie i rozpoznał sprawę na nowo już po przesłaniu akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, nie zaś jak wymaga ów przepis – przed.

9 Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych – niż podane w pkt. 1-2 tego przepisu – przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Mając na uwadze powyższe – w związku z art. 197 § 2, art. 198, art. 193 p.p.s.a. – Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.