Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2019 r., I OZ 1273/18

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2019 r., I OZ 1273/18

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 czerwca 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 337/18 odrzucające zażalenie R. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 337/18 odrzucające skargę R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z 8 czerwca 2018 r., II SA/Sz 337/18, odrzucił zażalenie R. B. na postanowienie tego Sądu z 6 kwietnia 2018 r. odrzucające skargę R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymagania, jakie powinny spełniać pisma w postępowaniu sądowym zostały szczegółowo określone w art. 46 § 1 - § 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Brak wymaganej liczby odpisów zażalenia stanowi brak formalny, o uzupełnienie którego wzywa się pod rygorem odrzucenia zażalenia. Z uwagi na fakt, że zażalenie R. B. na postanowienie z 6 kwietnia 2018 r. nie zostało podpisane, sąd wezwał skarżącego do jego własnoręcznego podpisania lub nadesłania podpisanego zażalenia oraz nadesłanie jego odpisu, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jednocześnie wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie o uzupełnienie braków formalnych oraz o wniesienie wpisu od zażalenia, po dwukrotnym awizowaniu powróciło z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie". Na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. Sąd uznał omawianą przesyłkę za doręczoną w dniu 14 maja 2018 r. W związku z powyższym siedmiodniowy termin na wykonanie zobowiązań sądu upłynął dla skarżącego 21 maja 2018 r. W zakreślonym terminie R. B. nie uzupełnił braków formalnych zażalenia ani nie uiścił wpisu od zażalenia.

3 Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł R. B., wnosząc o jego uchylenie, przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wraz z nadesłaniem odpisu wezwania do ich usunięcia pod właściwy adres, przywrócenie terminu do złożenia skargi oraz rozpoznanie skargi na decyzję SKO w S. W uzasadnieniu wskazał, że nie dotrzymał terminu z przyczyn niezależnych od siebie, albowiem od 15 lutego 2018 r. przebywał w Zakładzie Karnym w N., "a więc kontakt rodziny w uzyskaniu jego podpisu jak i przekazaniu akt był utrudniony. Pomimo powyższego, Sąd nadal kierował korespondencję na adres zamieszkania skarżącego". Podkreślił również, że obecnie przebywa w Areszcie Śledczym w B.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Stosownie do art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie zaś z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2.

6 W niniejszej sprawie w związku z faktem, że skarżący pomimo prawidłowego wezwania nie uzupełnił w terminie braków formalnych zażalenia przez jego własnoręczne podpisanie lub nadesłanie podpisanego zażalenia oraz nadesłanie jego odpisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zasadnie na podstawie art. 194 § 3 i art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. odrzucił zażalenie na postanowienie z 6 kwietnia 2018 r.

7 W odniesieniu zaś do argumentacji podniesionej w zażaleniu wskazać należy, że zgodnie z art. 70 § 1 p.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. O tym obowiązku i skutkach jego niedopełnienia sąd powinien pouczyć stronę przy pierwszym doręczeniu (art. 70 § 2 p.p.s.a.). Skarżący został pouczony o powyższym w piśmie z 11 kwietnia 2018 r. (k. 11-12 akt sąd.). Był on zatem świadom spoczywającego na nim zobowiązania, którego pomimo tego nie dopełnił, albowiem nie zawiadomił Sądu o zmianie swojego adresu do doręczeń. Podkreślić natomiast należy, że należycie dbająca o swoje interesy strona winna dołożyć staranności w kwestii zapewnienia sobie możliwości reagowania na wezwania sądu, uzyskiwania informacji o swoich sprawach oraz ich prowadzenia. Tym samym, podniesiona w zażaleniu okoliczność, że skarżący nie dotrzymał terminu z przyczyn niezależnych od siebie, albowiem od 15 lutego 2018 r. przebywał w Zakładzie Karnym w N. a obecnie przebywa w Areszcie Śledczym w B. nie mogła odnieść zamierzonego skutku. W przedmiotowym zażaleniu skarżący nie przedstawił jakiegokolwiek dowodu (ani nie wykazał w jakikolwiek sposób choćby prawdopodobieństwa), że nowy adres był Sądowi znany. W tych okolicznościach nie ma podstaw do przyjęcia, że dokonane przez Sąd doręczenie w trybie zastępczym (art. 73 § 4 p.p.s.a.) nie odniosło skutku prawnego. Skarżący bowiem dopiero w rozpatrywanym w niniejszej sprawie zażaleniu na postanowienie z 8 czerwca 2018 r. poinformował Sąd, że przebywa w areszcie śledczym podając równocześnie jako tymczasowy adres do doręczeń Areszt Śledczy w B. Od tego momentu, jak wynika z akt sprawy, wszelka korespondencja była kierowana do skarżącego za pośrednictwem Dyrektora Aresztu Śledczego w B. Natomiast okoliczność przebywania od 15 lutego 2018 r. w zakładzie karnym wprawdzie została zakomunikowana Sądowi we wcześniejszym zażaleniu (na postanowienie z 6 kwietnia 2018 r.), jednakże skarżący po pierwsze nie podał innego adresu do doręczeń niż podany w skardze z 9 marca 2018 r. adres: ul. D. [...], [...] N., a po drugie Sąd nie miał podstaw by kierować korespondencję na żaden inny adres, albowiem to właśnie powyższy adres został ponownie wskazany przez skarżącego w nagłówku zażalenia na postanowienie z 6 kwietnia 2018 r., zaś skierowana do niego przesyłka sądowa zawierająca odpis tegoż postanowienia została odebrana 16 kwietnia 2018 r. pod wskazanym adresem przez H. B.

8 Tym samym uznać należy, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 8 czerwca 2018 r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

9 Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.