Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2015 r., I OZ 1079/15

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2015 r., I OZ 1079/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 1197/12 o odrzuceniu sprzeciwu M. K. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 3 marca 2015 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 15 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 1197/12 odrzucił sprzeciw M. K. od postanowienia referendarza sądowego z 3 marca 2015 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z [...] kwietnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie niedopuszczalności odwołania.

3 W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący wniósł 27 marca 2015 r. drogą elektroniczną sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z 3 marca 2015 r. W wykonaniu zarządzenia z 30 marca 2015 r. M. K. został wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu, braku formalnego sprzeciwu poprzez jego własnoręczne podpisanie i nadesłanie do Sądu. Powyższe wezwanie zostało osobiście doręczone skarżącemu w dniu 15 kwietnia 2015r., jednakże skarżący nie uzupełnił braku formalnego sprzeciwu, na co miał czas do dnia 22 kwietnia 2015r. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw skarżącego na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), który stanowi, że sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

4 Od powyższego postanowienia M. K. wniósł zażalenie, domagając się na podstawie art. 165, art. 195 § 2, art. 220 § 3 i 4, art. 259 i art. 227 p.p.s.a. uchylenia w całości przedmiotowego postanowienia z 15 czerwca 2015 r.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustalają zasady postępowania, które zobowiązane są stosować podmioty uczestniczące w tym postępowaniu. Stosownie do treści art. 259 § 1 zd. 1 p.p.s.a. od zarządzenia referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy (art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego zarządzenia. Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

7 W niniejszej sprawie skarżący pomimo wezwania nie uzupełnił braków formalnych sprzeciwu poprzez jego własnoręczne podpisanie, zatem jak zasadnie przyjął Sąd I instancji sprzeciw należało odrzucić.

8 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.