Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2011 r., I OZ 1006/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2011 r., I OZ 1006/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 1177/09 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lipca 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 1177/09 w sprawie ze skargi S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

Uzasadnienie

2 W dniu 18 października 2010 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek S. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tegoż sądu z dnia 7 lipca 2010 r. Do wniosku dołączono skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, iż w dniu [...] października 2010 r. zwrócono do Kancelarii pełnomocnika przesyłkę pocztową zawierającą skargę kasacyjną od wyroku z dnia 7 lipca 2010 r. Powodem zwrotu było wpisanie na kopercie błędnego adresu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – zamiast ul. Rakowickiej pracownik Kancelarii wpisał ul. Racławicką. Zdaniem pełnomocnika skarżącego, zwrot przesyłki przez Pocztę Polską był w świetle ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe, całkowicie nieuzasadniony. Zgodnie bowiem z art. 27 ust. 1 tej ustawy przesyłka podlega zwrotowi jedynie w przypadku, gdy jej nie można doręczyć adresatowi. Natomiast w niniejszej sprawie adresat – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie – był precyzyjne określony: wpisano właściwy organ, numer lokalu i adres pocztowy. Poza tym pełnomocnik skarżącego stwierdził, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie jest placówką publiczną, której adres jest znany operatorowi i jego pracownikom, a zatem doręczenie przesyłki do tego Sądu, nawet w braku wskazania jego adresu w ogóle, nie powinno stanowić problemu dla Poczty. Pełnomocnik skarżącego podkreślił, że adres Sądu został prawidłowo podany w skardze kasacyjnej, a jedynie koperta została niewłaściwie zaadresowana przez pracownika Kancelarii podczas przygotowywania jej do wysyłki.

3 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 1177/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lipca 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 1177/09 w sprawie ze skargi S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania.

4 Sąd pierwszej instancji uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu, albowiem nadanie skargi kasacyjnej na błędny adres, pomimo prawidłowego pouczenia o terminie i sposobie jej wniesienia, świadczy o nienależytej staranności strony.

5 Zażalenie na powyższe postanowienie złożył S. K. zaskarżając to postanowienie w całości i zarzucając:

6 1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik postępowania, tj. art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) poprzez uznanie, że fakt niewłaściwego zaadresowania przesyłki pocztowej przez pracownika kancelarii oraz niedostarczenie przesyłki przez Pocztę Polską w sytuacji, gdy adresat tj. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie był Poczcie Polskiej doskonale znany, nie stanowią okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu,

7 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 26 ust. 1 w zw. z art. 27 ust. 1 ustawy Prawo pocztowe poprzez niewłaściwa interpretację i przyjęcie, że operator zobowiązany jest doręczyć przesyłkę pod adresem wskazanym na przesyłce "nie może tym samym dowolnie doręczać przesyłki, nawet jeżeli z urzędu jest mu znany prawidłowy adres, na który przesyłka powinna być doręczona".

8 Wskazując na powyższe autor zażalenia wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm prawem przepisanych.

9 Pismem procesowym z dnia 20 grudnia 2010 r. skarżący w uzupełnieniu zażalenia przesłał pismo Poczty Polskiej Centrum Poczty z dnia 15 grudnia 2010 r. informujące o tym, że Poczta Polska zmieniła poprzednią niekorzystną dla skarżącego decyzję.

10 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

12 Stosownie do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a.

13 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wykazał w niniejszej sprawie brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lipca 2010 r., opisanego powyżej, została nadana w dniu 21 września 2009 r. Wskutek omyłki osoby przygotowującej przesyłkę na kopercie wskazana została błędna ulica adresata (zamiast Rakowicka wskazano Racławicka), którym był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, przy czym adres kodowy oraz numer budynku były prawidłowe.

14 Rację ma wnoszący zażalenie, że błędne wskazanie nazwy ulicy nie może uzasadniać, w sytuacji gdy adresat jest możliwy do zidentyfikowania, zwrotu przesyłki. W przypadku podmiotu, który został oznaczony w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości przesyłka taka nie może zostać uznana za niedoręczalną.

15 Niewłaściwym było przy tym w niniejszej sprawie odwoływanie się do regulacji zawartej w art. 27 ust. 1 Prawa pocztowego, zgodnie z którym operator pocztowy w przypadku niemożności zidentyfikowania adresata powinien zwrócić przesyłkę nadawcy. Wskazana korespondencja nie mogła zostać uznana za tzw. "przesyłkę niedoręczalną". Uwidocznienie na niej nazwy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sposób jednoznaczny sugerowało bowiem, kto jest jej adresatem (por. postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2010 r. sygn. akt I OSK 1861/10 niepubl.). Ponadto nie bez znaczenia pozostaje w niniejszej sprawie fakt, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie jest placówką publiczną, której adres był znany operatorowi, co wynika chociażby z faktu umieszczenia przez operatora na kopercie adnotacji "spr. Rakowicka". Jak ponadto wskazano w decyzji Centrum Poczty Centrala rozpoznającego odwołanie od decyzji Centrum Poczty Oddziału Rejonowego Kraków – Miasto z dnia 25 października 2010 r. doręczyciel skierował przesyłkę celem sprawdzenia adresu według kodu pocztowego do Urzędu Pocztowego Kraków 1, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie "faktycznie ma swoją siedzibę przy ulicy Rakowickiej 10". Nie można jednak wyjaśnić dlaczego nie doszło do doręczenia listu.

16 Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazane powyżej okoliczności sprawiają , że uznać należało, iż spełniona została przesłanka braku winy skarżącego określona w art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co z kolei wskazuje na konieczność przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

17 Jakkolwiek w zażaleniu nie zawarto wniosku o wydanie orzeczenia reformacyjnego, to Naczelny Sąd Administracyjny nie będąc związany granicami zażalenia w fazie orzekania, w oparciu o art. 188 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie i rozpoznał wniosek na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. przywracając stronie termin do wniesienia skargi kasacyjnej.