Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2014 r., I OW 175/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2014 r., I OW 175/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Monika Nowicka sędzia NSA Elżbieta Kremer (spr.) Sędzia del. WSA Tadeusz Lipiński Protokolant sekretarz sądowy Justyna Stępień po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Podkarpackim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Krośnie w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2014 r. [...] postanawia: wskazać Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie jako organ właściwy w sprawie.

Uzasadnienie

2 Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zwrócił się do NSA o rozstrzygnięcie sporu o kompetencyjnego pomiędzy nim a SKO w Krośnie poprzez wskazanie SKO jako organu właściwego do rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty [...] z [...] lipca 2014 r. w sprawie naliczenia opłaty za udostępnienie/wydanie materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W uzasadnieniu wskazał, że S. R. Komornik Sądowy pryz SR w Rzeszowie zwrócił się do UM w [...] o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych niezbędnych do sprawy egzekucyjnej. Burmistrz [...] przesłał wniosek do Starosty [...] jako organu właściwego. Organ ten naliczył opłatę za udostępnienie tych materiałów w wysokości 20 zł. Zgodnie z pouczeniem zawartym w ww. decyzji naliczającej opłatę strona wniosła odwołanie do SKO. Organ ten przekazał odwołanie PWINGiK, wskazując w uzasadnieniu, że decyzję w takiej sprawie wydaje właściwy organ służby geodezyjnej na podstawie art. 40f ust. 1 ustawy – Prawo geodezyjne. Pouczenie powinno zatem wskazywać Inspektora jako organ wyższego stopnia właściwy do rozpoznania odwołania. Inspektor zwrócił się do Starosty o sprecyzowanie podstawy prawnej ww. decyzji – czy została wydana w oparciu o Prawo geodezyjne czy ustawę o finansach publicznych, uzyskując odpowiedź, ze chodzi o ten ostatni akt. Inspektor wskazał na postanowienie NSA o sygn. akt I OW 7/11, w którym wskazano SKO jako organ właściwy w sprawie. SKO ponownie uznało swoją niewłaściwość w sprawie. Inspektor uzasadniając wystąpienie z wnioskiem do NSA wskazał, że decyzja została wydana na podstawie art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych w zw. z art. 7d, 40a ust. 1, 40b ust. 1, 40d, 40e ustawy – Prawo geodezyjne. Organy służby geodezyjnej mają wydać decyzję, o jakiej mowa w tych przepisach, ale tylko w sytuacji zaistnienia sporu, nie zaś w konsekwencji wydania decyzji w związku z udzieleniem informacji. Skoro Starosta działał na podstawie art. 60 pkt 7 oraz art. 67 ustawy o finansach publicznych, to organem odwoławczym jest SKO.

3 W odpowiedzi na ten wniosek SKO w Krośnie wniosło o wskazanie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego jako organu właściwego w sprawie.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.- dalej zwanej p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozstrzygania sporów kompetencyjnych pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego a organami administracji rządowej. Wyjaśnić przy tym trzeba, iż sporem kompetencyjnym jest sytuacja prawna, w której co do zakresu działania organów administracji publicznej zachodzi rozbieżność poglądów, która powinna być usunięta na skutek podjętych w tym kierunku środków prawnych. Spór kompetencyjny ma miejsce wtedy, gdy w postępowaniu przed organami chodzi o rozstrzygnięcie sprawy pomiędzy tymi samymi stronami, dotyczącej tego samego przedmiotu. Spór kompetencyjny może, więc powstać tylko w ramach konkretnej sprawy administracyjnej, która jest przedmiotem prowadzonego postępowania albo, co do której odmówiono nadania biegu postępowaniu. Przesłanką, zatem, która jest podstawowa dla ustalenia właściwości rzeczowej, jest przedmiot sprawy administracyjnej.

6 Problematyka dotycząca formy prawnej w jakiej powinny być ustalane opłaty za udostępnianie materiałów z zasobu geodezyjnego i dokonywane czynności wywoływała w praktyce, w tym również w orzecznictwie sądów administracyjnych szereg sporów i wątpliwości. Wątpliwości te szczególnie powstały po wejściu w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych ( Dz.U. 2013.885 ), w sytuacji gdy równocześnie nie zmieniona została ustawa z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne.

7 Jednak ustawą z dnia 5 czerwca 2014r. o zmianie ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postepowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2014.897), która weszła w życie w dniu 12 lipca 2014r. uregulowana została problematyka dotycząca zasad ustalania i formy prawnej w jakiej pobierane są opłaty za udostępnianie materiałów z zasobu geodezyjnego. Problematyka ta jest uregulowana w art.40e i art 40f.ustawy. Zgodnie z art.40e ust.1 wysokość należnej opłaty oraz sposób jej wyliczenia utrwala się w Dokumencie Obliczenia Opłaty, w przypadku sporu dotyczącego zakresu udostępnianych materiałów zasobu lub wysokości należnej opłaty, właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej wydaje decyzję administracyjną ( art.40 f ust.1 ustawy ).

8 W przedmiotowej sprawie wniosek o udostępnienie materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego został złożony w dniu 17 lipca 2014r., a w dniu 22 lipca 2-14r. Starosta [...] wydał decyzje w której ustalił wysokość opłaty, jako podstawę prawną decyzji wskazał art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych w zw. z art. 7d, 40a ust. 1, 40b ust. 1, 40d, 40e ustawy – Prawo geodezyjne. Starosta wydając przedmiotową decyzję w dniu 22 lipca 2014r., nie uwzględnił tym samym zmiany stanu prawnego, która weszła w życie w dniu 12 lipca 2014r..

9 Mając na uwadze, że zarówno wniosek o udostępnienie materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego, jak i decyzja ustalająca wysokość opłaty została wydana po dniu 12 lipca 2014r., w sprawie powinien mieć zastosowanie stan prawny wprowadzony ustawą zmieniającą z dnia 5 czerwca 2014r., a obowiązujący od 12 lipca 2014r. Wskazanie błędnej podstawy prawnej w decyzji nie może oznaczać, że powołany stan prawny jest podstawą rozstrzygnięcia sprawy, również organ, który wydał decyzję nie może dokonywać wyboru, czy też następnie wyjaśniać w oparciu o jaki stan prawny została wydana decyzja. W takich okolicznościach ustalenie organu właściwego do rozpoznania odwołania od decyzji starosty powinno nastąpić na podstawie stanu prawnego obowiązującego od dnia 12 lipca 2014r., czyli zgodnie z art.7b ust.2 pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne organem tym jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.

10 Zgodnie z art.15 § 2 p.p.s.a Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego jako organ właściwy do rozpoznania odwołania od decyzji Starosty [...]z dnia [...] lipca 2014r.